Ποιος ήταν ο/η Φῆστος;

Η ιστορία του/της Φῆστος

Ο Φῆστος ἦταν Ῥωμαῖος ἡγεμὼν τῆς Ἰουδαίας στο Καινή Διαθήκη. Διορίστηκε από τον Ῥωμαίο Αυτοκράτορα Νέρωνα το 59 μ.Χ. και υπηρέτησε μέχρι το 62 μ.Χ. Ἦταν διάδοχος του Φήλιξ, ο οποίος είχε υπηρετήσει ως ἡγεμών της Ἰουδαίας γιὰ την προηγούμενη δεκαετία. Ὁ Φῆστος γεννήθηκε στη Ρώμη και ἦταν γιος του Μάρκου Αντωνίου Φήλικα και της συζύγου του Δρουσίλλας. Είχε δύο αδέλφια, τον Μάρκο Αντώνιο Φήλικα Τζούνιορ και τη Δρουσίλλα τη Νεώτερη. Ὁ Φῆστος είναι γνωστός για το ρόλο του στη δίκη του Αποστόλου Παύλου. Ο Παύλος είχε συλληφθεί στην Ιερουσαλήμ και είχε σταλεί στην Καισάρεια για να κριθεί μπροστά στον Φῆστο. Ο Φῆστος άκουσε την υπόθεση του Παύλου και στη συνέχεια τον έστειλε στη Ρώμη για να κριθεί μπροστά στον Αυτοκράτορα. Ὁ Φῆστος γνωρίζεται επίσης για τη δικαιοσύνη και την αμεροληψία του στη δίκη του Παύλου. ἦταν πρόθυμος να ακούσει και τις δύο πλευρές της υπόθεσης και δεν επηρεάστηκε από τις απόψεις των άλλων. Επιπλέον, επέτρεψε στον Παύλο να εκδηλώσει έφεση στον Αυτοκράτορα, μία σπάνια προνομιούχα δικαιωματική διαδικασία. Ὁ Φῆστος ήταν ένας δίκαιος και δίκαιος διοικητής που ήταν σεβαστός τόσο από Εβραίους όσο και από Ρωμαίους. Ήταν ένα καλό παράδειγμα ενός Ῥωμαίου ἡγεμόνα που ήταν πρόθυμος να ακούσει και τις δύο πλευρές μιας υπόθεσης και να λάβει μία απόφαση με βάση τα γεγονότα. Θυμάται για τη δικαιοσύνη και την αμεροληψία του στη δίκη του Παύλου.