Το Βιβλίο του Έξοδου είναι το δεύτερο βιβλίο της Εβραϊκής Βίβλου και της Χριστιανικής Παλαιάς Διαθήκης. Αφηγείται την ιστορία των Ισραηλιτών, που κατάγονταν από τον Αβραάμ, τον Ισαάκ και τον Ιακώβ, και τη δουλεία τους στην Αίγυπτο. Το βιβλίο ξεκινά με την ιστορία του Μωυσή, που επιλέχθηκε από τον Θεό να οδηγήσει τους Ισραηλίτες έξω από τη δουλεία. Με τη βοήθεια του Ααρών, του αδελφού του, και διαφόρων θαυμάτων, ο Μωυσής αντιμετωπίζει τον Φαραώ, το ηγεμόνα της Αιγύπτου, και του ζητά να απελευθερώσει τους Ισραηλίτες. Ο Φαραώ αρνείται, και ο Θεός στέλνει δέκα αγέλες στους Αιγύπτιους για να πείσει τον Φαραώ να αφήσει τους Ισραηλίτες. Τελικά, ο Φαραώ συμφωνεί, και οι Ισραηλίτες αφήνουν την Αίγυπτο σε μια μαζική έξοδο γνωστή ως Έξοδος. Το βιβλίο περιλαμβάνει επίσης την ιστορία των Δέκα Εντολών, που δόθηκαν στους Ισραηλίτες από τον Θεό στον όρο Σινάι. Αυτές οι εντολές περιλαμβάνουν οδηγίες για τον πώς να λατρεύει κανείς τον Θεό, πώς να αντιμετωπίζει τους άλλους και πώς να ζει μια δίκαιη ζωή.
Εξοδος 1
Οι Ισραηλίτες είναι σκλάβοι στην Αίγυπτο και ο Θεός επιλέγει τον Μωϋσή να τους οδηγήσει έξω από την Αίγυπτο και προς τη Γη της Επαγγελίας. Ο Μωϋσής είναι αρχικά διστακτικός, αλλά ο Θεός του δίνει σημάδια να εκτελέσει προκειμένου να πείσει τους Ισραηλίτες και τον Φαραώ ότι είναι ο ηγέτης τους.
Εξοδος 2
Ο Μωυσής σκοτώνει έναν Αιγύπτιο και φεύγει στη Μαδιάν, όπου παντρεύεται τη Σεπφώρα και αποκτά ένα γιο.
Εξοδος 3
Ο Θεός μιλάει στον Μωυσή από ένα καυτό βάτο και του λέει να επιστρέψει στην Αίγυπτο για να οδηγήσει τους Ισραηλίτες έξω από τη δουλεία. Ο Θεός δίνει στον Μωυσή το όνομά του, "Εγώ είμαι ο όντας".
Εξοδος 4
Ο Μωϋσής επιστρέφει στην Αίγυπτο και εκτελεί τα σημεία που του έχει δώσει ο Θεός, αλλά ο Φαραώ εξακολουθεί να αρνείται να απελευθερώσει τους Ισραηλίτες.
Εξοδος 5
Ο φαραώ αυξάνει το φορτίο εργασίας των Ισραηλίτων, αλλά ο Μωυσής και ο Ααρών συνεχίζουν να τον πιέζουν να τους αφήσει να φύγουν.
Εξοδος 6
Ο Θεός υπενθυμίζει στον Μωυσή την υπόσχεσή του προς τον Αβραάμ, τον Ισαάκ και τον Ιακώβ και επιβεβαιώνει ότι θα απελευθερώσει τους Ισραηλίτες από τη δουλεία και θα τους οδηγήσει στη γη της υπόσχεσης.
Εξοδος 7
Ο Θεός στέλνει μαστίγια στην Αίγυπτο, αλλά ο Φαραώ εξακολουθεί να αρνείται να αφήσει τους Ισραηλίτες να φύγουν.
Εξοδος 8
Οι πληγές των βατράχων, των σκνίπων και των μυγών πλήττουν την Αίγυπτο, αλλά ο Φαραώ αρνείται ακόμα να απελευθερώσει τους Ισραηλίτες.
Εξοδος 9
Οι λοιμοί στα ζώα, οι φλύκταινες και το χαλάζι πλήττουν την Αίγυπτο, αλλά παρ' όλα αυτά ο Φαραώ αρνείται να αφήσει τους Ισραηλίτες να φύγουν.
Εξοδος 10
Οι πληγές της λύγκας και του σκότους πλήττουν την Αίγυπτο, αλλά ο φαραώ εξακολουθεί να αρνείται να αφήσει τους Ισραηλίτες να φύγουν.
Εξοδος 11
Το τελευταίο από τα θαύματα, ο θάνατος των πρωτότοκων, κάνει τον Φαραώ επιτέλους να απελευθερώσει τους Ισραηλίτες.
Εξοδος 12
Στο κεφάλαιο 12 της Βίβλου του Εξόδου, ο Θεός θεσπίζει το Πάσχα.
Εξοδος 13
Κεφάλαιο 13 του Εξοδου: Ο Θεός εντέλλει στους Ισραηλίτες να αφιερώσουν όλα τα πρωτότοκα αρσενικά σε Αυτόν.
Εξοδος 14
Ο Φαραώ μετανιώνει που άφησε τους Ισραηλίτες να φύγουν και τους καταδιώκει με το στρατό του. Οι Ισραηλίτες παγιδεύονται στη Κόκκινη Θάλασσα, αλλά ο Θεός χωρίζει τη θάλασσα για να τη διασχίσουν σε ξηρά. Οι Αιγύπτιοι πνίγονται όταν η θάλασσα κλείνει πάλι.
Εξοδος 15
Ο Μωυσής και οι Ισραηλίτες ψάλλουν έναν ύμνο επαίνου στο Θεό για την απελευθέρωση από τους Αιγύπτιους.
Εξοδος 16
Ο Θεός παρέχει μάννα και τεράκια στους Ισραηλίτες να φάνε στην ερημιά.
Εξοδος 17
Οι Ισραηλίτες παραπονιούνται για έλλειψη νερού και ο Θεός παρέχει νερό από ένα πέτρινο βράχο.
Εξοδος 18
Σύνοψη: Ο πεθερός του Μωυσή, ο Ιοθώρ, τον επισκέπτεται και του συμβουλεύει να διορίσει ηγέτες που θα τον βοηθήσουν στην διοίκηση των Ισραηλιτών.
Εξοδος 19
Ο Θεός λέει στους Ισραηλίτες να προετοιμαστούν για την άφιξή του στο Όρος Σινά και τους δίνει οδηγίες για την κατασκευή της σκηνής, η οποία θα είναι η κατοικία του ανάμεσά τους.
Εξοδος 20
Ο Θεός δίνει στους Ισραηλίτες τους Δέκα Εντολές, που περιλαμβάνουν απαγορεύσεις ενάντια στην ειδωλολατρία, τη δολοφονία, την κλοπή και τη ψευδή μαρτυρία, καθώς και την εντολή να αφιερώνουν το Σάββατο ως ιερό.
Εξοδος 21
Ο Θεός δίνει νόμους για τη δουλεία, τραυματισμούς προσώπων και ζημιές ιδιοκτησίας.
Εξοδος 22
Δίνονται νόμοι για διάφορα εγκλήματα, όπως κλοπή, ψευδής κατηγορία και κακουχία των αλλοδαπών.
Εξοδος 23
Ο Θεός εντολοδιώνει στους Ισραηλίτες να τηρούν το Σάββατο και να γιορτάζουν τρία ετήσια πανηγύρια: το Πάσχα, τα Σκεύη και την Συλλογή.
Εξοδος 24
Μωυσής, Ααρών και οι εβδομήκοντα πρεσβύτεροι του Ισραήλ ανεβαίνουν το όρος για να εξυμνήσουν τον Θεό και να τον δουν.
Εξοδος 25
Ο Θεός δίνει οδηγίες για την κατασκευή της Κιβωτού της Διαθήκης, του Τραπεζιού για το Άρτο της Παρουσίας και του Λυχναριού.
Εξοδος 26
Οδηγίες για την κατασκευή της σκηνής συνάντησης και των επίπλων της, συμπεριλαμβανομένου του κουρτίνα, της Κιβωτού της Διαθήκης και του τραπεζιού για τον Άρτο της Παρουσίας.
Εξοδος 27
Οδηγίες για την κατασκευή του χαλκού θυσιαστηρίου και της αυλής γύρω από τη σκηνή.
Εξοδος 28
Οδηγίες για την κατασκευή των ιερατικών ενδυμάτων και την χρίση των ιερέων.
Εξοδος 29
Οδηγίες για την αφοίτηση των ιερέων και του θυσιαστηρίου.
Εξοδος 30
Οδηγίες για την κατασκευή του θυμιατηρίου και του ελαίου για την χρίση, καθώς και για το τίμημα της εξιλέωσης.
Εξοδος 31
Οδηγίες για το Σάββατο και για τους τεχνίτες που θα φτιάξουν τη σκηνή και τα είδη της.
Εξοδος 32
Οι Ισραηλίτες φτιάχνουν ένα χρυσό μοσχάρι ενώ ο Μωυσής βρίσκεται στο βουνό και λαμβάνει τις εντολές. Ο Μωυσής σπάει τις πλάκες και ζητά συγχώρεση από τον Θεό για τους Ισραηλίτες.
Εξοδος 33
O Μωϋσής μιλά με τον Θεό πρόσωπο με πρόσωπο, και ο Θεός του λέει ότι η παρουσία του δεν θα πάει με τους Ισραηλίτες.
Εξοδος 34
Ο Μωυσής λαμβάνει ένα νέο σύνολο πλακίδια και ο Θεός επαναλαμβάνει τα Δέκα Εντολές.
Εξοδος 35
Οι Ισραηλίτες φέρνουν υλικά για την κατασκευή της σκηνής συνάντησης και των επίπλων της.
Εξοδος 36
Οι Ισραηλίτες κατασκευάζουν τη σκηνή συνάντησης και τα είδη της σύμφωνα με τις οδηγίες του Θεού.
Εξοδος 37
Κατασκευάζονται η Κιβωτός της Διαθήκης, ο Πίνακας του Ψωμιού της Παρουσίας και ο Λυχναρίος στο κεφάλαιο 37 του Εξοδου.
Εξοδος 38
Κατασκευάζονται ο χαλκούς βωμός, η αυλή γύρω από τη σκηνή, και το χαλκούν λεκάνη.
Εξοδος 39
Οι ενδυμασίες των ιερέων και το ελαιόχρουν κατασκευάζονται.
Εξοδος 40
Ο σκηνικός χώρος στήνεται και ο Κιβωτός της Διαθήκης τοποθετείται μέσα. Ο κουρτίνα κρέμεται και η τράπεζα για τον Άρτο της Παρουσίας και ο λυχνάρι τοποθετούνται.
Key figures in Εξοδος
Θεός
θέση κατέχει
Ισραήλ
θέση κατείχε: Ισραήλ.
Μωυσής
Προφήτης, βιβλικός δικαστής
Ιούδας
θέση που κατείχε: Πατριάρχης
Αίγυπτος
θέση στη Βίβλο
Δαν
θέση που κατείχε: κριτής
Ιακώβ
Άγιος, Πατριάρχης
Λευϊ.
θέση που κατείχε: ιερέας
Ααρών
Ανώτατος ιερέας του Ισραήλ.
Φυλισταίος
Φιλισταίοι.
Φαραώ
Φαραώ
Μπεν
θέση που κατείχε: -
Αβραάμ
Θέση: Προφήτης, πατριάρχης.
Ιωσήφ
Προφήτης, Αντικαταστάτης.
Ἰησοῦς
Προφήτης
Βενιαμίν
υιός
Χαναάν
θέση που κατείχε: Κάναν.
Εύα
Μητέρα όλης της ανθρωπότητας.
Ισαάκ
Διαφήμιση: Προφήτης, πατριάρχης.
Εδώμ
θέση κατείχε: πολιτεία
Γαδ
θέση κατεχόμενη: προφήτης
Ρουβήν
θέση στην Βίβλο: Πρωτότοκος
Αράμ
θέση που κατείχε: .
Χεβρών
Ηγεμονία
Ἐλεάζαρ
Αρχιερέας του Ισραήλ
Μαδιάν
Στρατηγός
Συμεών
Οποία ήταν η θέση του Συμεών. θέση: Αυτοκράτορας.
Νεφθαλί
θέση που κατείχε: εκλεκτός
Ζαβουλών
θέση κατείχε: .
Ασήρ
Θέση: Υιός Γαδ
Ἰσσαχάρ
θέση κατείχε: ουδεμία
Μεράρι
θέση κατείχε: Λευίτης.
Σινάι
θέση που κατείχε: Προφήτης
Γερσόν
Θέση που κατείχε: Λευίτης.
Κορέ
Θέση που κατείχε: Λευίτης
Φινεές
Αρχιερέας του Ισραήλ.
Ἐλκανά.
Αρχιερατικός.
Ἐσρών
θέση που κατείχε: πατέρας.
Οζιήλ
Αρχιερέας
Ἀμράμ
Αν ραμ
Χωρήβ
θέση που κατείχε: Ο Ορεβ
Ελιέζερ
ὁ δοῦλος
Γκόσεν
Θέση που κατείχε: -.
Μαρία
Προφήτισσα
Γηρσομ
θέση που κατείχε: scribe.
Έλυμ.
θέση κατείχε: βασιλιάς
Ίζχαρ
θέση που κατείχε: .
Ιεθρώ.
Διαφητάς
Ρευήλ
άρχοντας
Βεζαλήλ
θέση κατείχε: τεχνίτης, χειροτέχνης
Κάρμι
θέση που κατείχε: -
Ιαχίν
Μάρτυς.
Μισαήλ
θέση που κατείχε: Αρχαγγέλος
Σαούλ
θέση κατέχουσα: Βασιλιάς
Καθυστερώ
θέση κατέχεται: -
Γαμίν
θέση που κατείχε:
Λιβνί
θέση: Λευί.
Μεριβάχ
θέση που κατείχε: -
Ενώχ
θέση που κατείχε: ...
Μάσα
θέση στη Βίβλο: Μάσσα
Μαρά
Έθαμ
Ῥαμέσες
Ζοχάρ
Σιππώρα
Ιεμουήλ
Ιωχαβέδ
Οχάν
Ελισέβα
Μαχάλι
Μάννα
Όνυξ
Σεφρα.
Ἀβιού (Abiou)
Ηλί.
Ἰθαμὰρ
Μωάβ
Ναδάβ
