Το Ψαλμός 131 είναι μια σύντομη αλλά δυναμική αναφορά στην καλλιέργεια ενός ταπεινού και ικανοποιημένου καρδιάς. Ο ψαλμωδός αναγνωρίζει την τάση του να γίνεται υπερήφανος και ανήσυχος, αλλά επιλέγει αντ' αυτού να εμπιστευτεί την αγάπη του Θεού. Τονίζει στον εαυτό του και σε άλλους το να βρουν ειρήνη, ξεκουράζοντας όπως ένα αφυπνισμένο παιδί πάνω στην αγκαλιά της μητέρας του, απελευθερώνοντας τον έλεγχο και την ανάγκη για κοσμικές φιλοδοξίες.
