Το Ψαλμός 143 είναι μια ειλικρινής προσευχή του βασιλιά Δαβίδ, που αντιμετωπίζει μεγάλη αγωνία και διωγμό. Κραυγάζει στο Θεό για βοήθεια και καθοδήγηση, αναγνωρίζοντας τη δική του αδυναμία και εξάρτηση από τον Θεό. Ο Δαβίδ αναφέρεται επίσης στην πίστη και στις προηγούμενες πράξεις σωτηρίας του Θεού, εκφράζοντας την εμπιστοσύνη του στην αγαθότητα και τη μόνιμη αγάπη του Θεού.
