Το Ψαλμός 18 είναι μια όμορφη έκφραση της ευγνωμοσύνης του Δαβίδ προς τον Θεό για τον απελευθερωμό του από τους εχθρούς του. Μέσα από ζωηρές εικόνες και ειλικρινείς λέξεις, ο Δαβίδ ευχαριστεί τον Θεό για το ότι είναι ο βράχος του, ο φρούριος του και ο σωτήρας του σε δύσκολες στιγμές. Θυμάται τον τρόμο που αντιμετώπισε και τα βάθη της απελπισίας που έζησε, αλλά θυμάται επίσης πώς ο Θεός τον έσωσε και τον οδήγησε σε έναν τόπο ασφάλειας και προστασίας.
