Το Ψαλμός 39 είναι μια βαθιά προσωπική σκέψη για τη φευγαλέα φύση της ανθρώπινης ζωής. Ο ομιλητής σκέπτεται την ίδια τη θνητότητά του και την περαίωση του χρόνου του στη γη. Ο ψαλμωδός αγωνίζεται με την ένταση του να είναι ταυτόχρονα πεπερασμένος και αιώνιος, και αντιμετωπίζει το βάρος της ίδιας της αμαρτίας του.
Συχνές Ερωτήσεις
Κοινές ερωτήσεις σχετικά με αυτό το κεφάλαιο
Suggest a feature
Have an idea to make BiblePics better? We'd love to hear it.
