Το Ψαλμός 88 είναι ένα καρδιακά συγκλονιστικό κλάμα από τα βάθη της απόγνωσης, παρακαλώντας για το έλεος και τη σωτηρία του Θεού. Ο ψαλμωδός υφίσταται μεγάλο πόνο και απομόνωση, νιώθοντας εγκαταλειμένος ακόμα και από τους πλησιέστερους του συντρόφους. Παρόλα αυτά, παραμένει πιστός στην παράκλησή του προς τον Θεό, αναγνωρίζοντας την κυριαρχία Του ακόμα και στη μέση του πόνου του.
