Wat zegt de Bijbel over stilte van God?
Belangrijke Schriftgedeelten en geestelijke begeleiding over stilte van God
De Bijbel spreekt op verschillende plaatsen over de stilte van God. Soms ervaren mensen het als stilte wanneer ze God niet direct horen of voelen in moeilijke tijden. Het kan een test van geloof en geduld zijn, maar de Bijbel moedigt gelovigen aan om standvastig te blijven en te vertrouwen op Gods plan, zelfs als Hij stil lijkt.
Bijbelverzen over stilte van God
Psalmen 13:1–2SVV
“Een psalm van David, voor den opperzangmeester. Hoe lang, HEERE, zult Gij mij steeds vergeten? Hoe lang zult Gij Uw aangezicht voor mij verbergen?”
Psalmen 22:1–2SVV
“Een psalm van David, voor den opperzangmeester, op Aijeleth hasschachar. Mijn God, mijn God! waarom hebt Gij mij verlaten, verre zijnde van mijn verlossing, van de woorden mijns brullens?”
Jesaja 45:15SVV
“Voorwaar, Gij zijt een God, Die Zich verborgen houdt, de God Israels, de Heiland.”
Klaagliederen 3:8SVV
“Gimel. Ook wanneer ik roep en schreeuw, sluit Hij de oren voor mijn gebed.”
Matteüs 27:46SVV
“En omtrent de negende ure riep Jezus met een grote stem zeggende: ELI, ELI, LAMA SABACHTHANI! dat is: Mijn God! Mijn God! Waarom hebt Gij Mij verlaten!”
Romeinen 8:24–25SVV
“Want wij zijn in hope zalig geworden. De hoop nu, die gezien wordt, is geen hoop; want hetgeen iemand ziet, waarom zal hij het ook hopen? Maar indien wij hopen, hetgeen wij niet zien, zo verwachten wij het met lijdzaamheid.”
Hebreeën 13:5SVV
“Uw wandel zij zonder geldgierigheid; en zijt vergenoegd met het tegenwoordige; want Hij heeft gezegd: Ik zal u niet begeven, en Ik zal u niet verlaten.”