Wie is Immanuël in de Bijbel?

Immanuël in de Bijbel

Immanuel, ook bekend als Emmanuel, is een bijbelse figuur genoemd in het Oude Testament. Hij is het best bekend als de voorspelde Messias van het Joodse volk. Hij staat ook bekend als de Vredevorst en de Zoon van God.

Immanuel is geboren uit de Maagd Maria en Jozef in Bethlehem. Hij had geen broers of zussen. Zijn leven werd gekenmerkt door een reeks wonderen, waaronder water in wijn veranderen, zieken genezen en doden opwekken.

Hij predikte ook het evangelie van liefde en vergeving en verrichtte vele andere vriendelijke daden. Immanuel is het meest bekend vanwege zijn kruisiging en opstanding. Hij werd verraden door Judas Iskariot en gearresteerd door de Romeinse autoriteiten.

Vervolgens werd hij ter dood veroordeeld door kruisiging. Na zijn dood stond hij op uit de dood en steeg op naar de hemel. Immanuel wordt herinnerd om zijn leer van liefde en vergeving, en voor zijn offer voor de zonden van de mensheid.

Ook wordt hij herinnerd om zijn wonderen en zijn opstanding, die door christenen over de hele wereld worden gevierd.

Betekenis van de naam

God is met ons

Oorsprong van de naam

Hebreeuws

Eerste vermelding

Jesaja 7:14

Verschijningen in de Bijbel

2 vermeldingen

Vragen over Immanuël