Wie was Johannes de Apostel?

Het verhaal van Johannes de Apostel

Johannes de Apostel was een van de twaalf oorspronkelijke discipelen van Jezus Christus. Hij stond ook bekend als Johannes de Geliefde vanwege de speciale band die hij had met Jezus. Johannes was de zoon van Zebedeüs en de broer van Jakobus, die ook een apostel was. Hij is geboren in Betsaïda, een dorp in de buurt van het Meer van Galilea. Johannes is het meest bekend om zijn evangelie, dat een van de vier Evangeliën in het Nieuwe Testament is. Hij wordt ook geloofd de brieven van 1 Johannes, 2 Johannes en 3 Johannes te hebben geschreven. In deze geschriften benadrukt hij de liefde van God en het belang van gehoorzaamheid aan Gods geboden. Johannes was aanwezig bij vele belangrijke gebeurtenissen in het leven van Jezus, waaronder het Laatste Avondmaal en de arrestatie van Jezus in de tuin van Getsemane. Hij was ook een van de drie apostelen die aanwezig waren bij de Verheerlijking op de berg. Na de dood van Jezus werd Johannes een leider in de vroege christelijke kerk en wordt gedacht dat hij een hoge leeftijd heeft bereikt. Johannes wordt herinnerd om zijn toewijding aan Jezus en zijn rol als schrijver en leider in de vroege kerk. Hij wordt vaak afgebeeld in kunst met een kelk met een slang, als symbool van zijn rol als getuige van de kruisiging.