Numeri 14:30
“Zo gij in dat land komt, over hetwelk Ik Mijn hand opgeheven heb, dat Ik u daarin zou doen wonen, behalve Kaleb, de zoon van Jefunne, en Jozua, de zoon van Nun.”
Context: Numeri 14
28Zeg tot hen: Zo waarachtig als Ik leef, spreekt de HEERE, indien Ik ulieden zo niet doe, gelijk als gij in Mijn oren gesproken hebt!
29Uw dode lichamen zullen in deze woestijn vallen; en al uw getelden, naar uw gehele getal, van twintig jaren oud en daarboven, gij, die tegen Mij gemurmureerd hebt.
30Zo gij in dat land komt, over hetwelk Ik Mijn hand opgeheven heb, dat Ik u daarin zou doen wonen, behalve Kaleb, de zoon van Jefunne, en Jozua, de zoon van Nun.
31En uw kinderkens, waarvan gij zeidet: Zij zullen ten roof worden! die zal Ik daarin brengen, en die zullen bekennen dat land, hetwelk gij smadelijk verworpen hebt.
32Maar u aangaande, uw dode lichamen zullen in deze woestijn vallen!
Over Numeri 14: De Israëlieten opstand en worden veroordeeld om te dwalen in de woestijn
De Israëlieten komen in opstand tegen Gods bevel om het land Kanaän binnen te gaan, en als straf zullen ze veertig jaar in de woestijn rondzwerven.
Commentaar
In Numeri 14 zijn de Israëlieten in de woestijn en hebben ze net een verslag gehoord van de twaalf verkenners die ze hebben uitgestuurd om het land Kanaän te verkennen. Tien van de verkenners zijn teruggekeerd met een negatief verslag, waarin ze zeggen dat het land te moeilijk is om te veroveren. Het volk wordt ontmoedigd en begint te mopperen tegen Mozes en Aäron, en zelfs te suggereren dat ze terug moeten keren naar Egypte.
God is boos op het volk vanwege hun gebrek aan geloof en vertelt Mozes dat hij hen niet het Beloofde Land zal brengen. Hij zegt vervolgens tegen Mozes om tot het volk te spreken en hun te vertellen dat ze veertig jaar zullen ronddolen in de woestijn, één jaar voor elke dag dat de verkenners in het land waren.