Kim był Manases?

Historia Manases

Manasseh był postacią biblijną, synem króla Ezechiasza i Hefziby. Był dwunastym królem Judy i panował przez 55 lat, co czyniło go najdłużej panującym królem Judy. Jest znany przede wszystkim ze swojego bałwochwalstwa i prowadzenia ludu Judy z dala od czci Boga. Manasse urodził się w Jerozolimie jako jedyny syn Ezechiasza i Hefziby. Miał dwie siostry, Abiję i Lo-Ruchamę. Wychowywał się na dworze królewskim, gdzie uczył się drogi Pana. Uczył się także praktyk bałwochwalczych. Manasse był znany ze swojego bałwochwalstwa i prowadzenia ludu Judy z dala od czci Boga. Budował ołtarze dla bogów i bogiń oraz nawet składał swojego syna w ofierze w ogniu. Praktykował także wróżbiarstwo i czarnoksięstwo. Był tak nikczemny, że Bóg posłał proroka Izajasza, aby ostrzegał go przed jego nikczemnością. Manasse został ostatecznie schwytany przez Asyryjczyków i zabrany do Babilonu. Gdy był w niewoli, pokajał się ze swoich grzechów i modlił do Boga o przebaczenie. Bóg wysłuchał jego modlitwy i przywrócił go na tron Judy. Manasse jest najlepiej znany ze swojego bałwochwalstwa i prowadzenia ludu Judy z dala od czci Boga. Jest także pamiętany ze swojego nawrócenia i przywrócenia na tron Judy.