2 Piotra 1:5
“Ku temu tedy samemu wszelkiej pilności przykładając, przydajcie do wiary waszej cnotę, a do cnoty umiejętność;”
Kontekst: 2 Piotra 1
3Jako nam jego Boska moc wszystko, co do żywota i do pobożności należy, darowała przez poznanie tego, który nas powołał przez sławę i przez cnotę;
4Przez co bardzo wielkie i kosztowne obietnice nam są darowane, abyście się przez nie stali uczestnikami Boskiego przyrodzenia, uszedłszy skażenia tego, które jest na świecie w pożądliwościach.
5Ku temu tedy samemu wszelkiej pilności przykładając, przydajcie do wiary waszej cnotę, a do cnoty umiejętność;
6A do umiejętności powściągliwość, a do powściągliwości cierpliwość, a do cierpliwości pobożność;
7A do pobożności braterską miłość, a do miłości braterskiej łaskę.
O 2 Piotra 1: Rozwijający się w wierze
Ten rozdział zachęca czytelników do wzrostu w wierze, podkreślając znaczenie rozwijania boskich cech, takich jak cnota, wiedza, samokontrola, wytrwałość, pobożność i braterska miłość. Autor również przypomina czytelnikom o pewności obiecanej zbawienia.
Komentarz
W 2 Piotra 1 apostoł Piotr zachęca wiernych do dążenia do życia w pobożności i świętości. Rozpoczyna od przypomnienia im wielkich i cennych obietnic, które zostały im dane przez poznanie Boga i Jezusa Chrystusa. Następnie zachęca ich, by dokładali wszelkich starań, aby do swojej wiary dodać dobroć, wiedzę, samoobronę, wytrwałość, pobożność, braterską miłość i miłość. Piotr podkreśla, że te cechy są niezbędne do życia w pobożności i świętości.
Piotr ostrzega też przed fałszywymi nauczycielami, którzy przyjdą i wiodą ludzi na manowce. Zachęca wiernych do czujności wobec tych fałszywych nauczycieli i do pilności w dążeniu do pobożności. Przypomina im także, że otrzymali wszystko, czego potrzebują, aby żyć życiem w pobożności.