Wyjście 14:1

“I rzekł Pan do Mojżesza mówiąc:”
— Wyjście 14:1 (Biblia Gdańska)

Podziel się tym wersetem

Kontekst: Wyjście 14

1I rzekł Pan do Mojżesza mówiąc:

2Mów do synów Izraelskich, niech się wrócą i położą obozem przed Fihahirot między Migdoł, i między morzem, przeciw Baalsefon, przeciw jemu położycie obóz nad morzem.

3Będzie bowiem Farao mówił o synach Izraelskich: Strwożeni są w ziemi, zawarła je puszcza.

O Wyjście 14: Żal Faraona

Wyjście 14: Żal Faraona

Faraon żałuje, że wypuścił Izraelitów i ściga ich ze swoją armią. Izraelici są uwięzieni nad Morzem Czerwonym, ale Bóg rozstąpił morze, aby mogli przejść na suchym lądzie. Egipcjanie toną, gdy morze znowu się zamyka.

Komentarz

Rozdział 14 Księgi Wyjścia to moment zwrotny w tej Księdze, ponieważ oznacza chwilę, gdy Izraelici wreszcie zostają uwolnieni ze swojego zniewolenia w Egipcie. Rozdział rozpoczyna się od Boga, który nakazuje Mojżeszowi powiedzieć Izraelitom, żeby skręcili i rozstawili obóz nad morzem, gotowi do wyjścia rano. Mojżesz udaje się potem do faraona i informuje go, że Pan polecił Izraelitom opuścić Egipt. Faraon jednak odmawia i zamiast tego wysyła swoje wojsko, by ich goniło.

Izraelici są przerażeni i wołają do Boga o pomoc. Bóg mówi wtedy Mojżeszowi, by wyciągnął rękę nad morze, a wody się rozstąpią, umożliwiając Izraelitom przejście przez nie suchą stopą. Mojżesz postępuje zgodnie z poleceniem, a wody się rozstępują, pozwalając Izraelitom przejść. Egipcjanie jednak podążają za nimi i wkrótce zostają uwięzieni po środku morza. Bóg wtedy posyła silny wschodni wiatr, który sprawia, że wody znowu się zlewają, topiąc Egipcjan.

Ludzie w Wyjście 14