Wyjście 16:22
“A gdy było dnia szóstego, zbierali chleb w dwójnasób, po dwu Gomer na każdego. I zeszły się wszystkie książęta zgromadzenia, oznajmując to Mojżeszowi.”
Kontekst: Wyjście 16
20Jednak nie usłuchali Mojżesza; ale zostawili z niego niektórzy aż do poranku, i obróciło się w robaki, i zśmierdło się; i rozgniewał się na nie Mojżesz.
21A zbierali to na każdy dzień rano, każdy według tego, co mógł zjeść; a gdy się zagrzało słońce, tedy ono topniało.
22A gdy było dnia szóstego, zbierali chleb w dwójnasób, po dwu Gomer na każdego. I zeszły się wszystkie książęta zgromadzenia, oznajmując to Mojżeszowi.
23Który im rzekł: Toć jest, co mówił Pan: Odpocznienie sabbatu świętego Panu jutro będzie; co macie piec, pieczcie, a co macie warzyć, warzcie, a cokolwiek zbędzie, zostawcie sobie, a zachowajcie do jutra.
24Zostawiali tedy ono na jutro, jako był rozkazał Mojżesz; a nie zśmierdło się, i robak nie był w niem.
O Wyjście 16: Manna dla Izraelitów
Bóg dostarcza mannę i przepiórki dla Izraelitów do spożycia na pustyni.
Komentarz
Komentarz do rozdziału 16 Księgi Wyjścia jest punktem zwrotnym w tej księdze, gdyż oznacza początek podróży Izraelitów przez pustynię. W tym rozdziale Bóg dostarcza Izraelitom mannę, cudowne pożywienie, które podtrzymuje ich w czasie podróży. To cudowne zaopatrzenie jest znakiem wierności Boga i troski o Jego lud.
Rozdział rozpoczyna się skargami Izraelitów na brak jedzenia. Bóg odpowiada, wysyłając im mannę, pożywienie, które pojawia się codziennie rano na ziemi. Manna jest opisana jako "podsobne do siemienia kolendry, białe, a smak jej był jak smak placków miodowych." Ten opis podkreśla cudowny charakter mannawy, będącej pożywieniem zarówno słodkim, jak i pożywnym.