Wyjście 2:6

“A otworzywszy ujrzała dziecię, a ono chłopiątko płakało; a użaliwszy się go, rzekła: Z dziatek Hebrejskich jest ten.”
— Wyjście 2:6 (Biblia Gdańska)

Podziel się tym wersetem

Kontekst: Wyjście 2

4A stała siostra jego z daleka, aby wiedziała, co się z nim dziać będzie.

5Wtem wyszła córka Faraonowa, aby się kąpała w rzece, a panny jej przechadzały się po brzegu rzeki; i ujrzała plecionkę w rogoży, i posłała służebnicę swą, aby ją wzięła.

6A otworzywszy ujrzała dziecię, a ono chłopiątko płakało; a użaliwszy się go, rzekła: Z dziatek Hebrejskich jest ten.

7I rzekła siostra jego do córki Faraonowej: Chceszże, pójdę, i zawołam ci niewiasty, mamki Hebrejskiej, która być odchowała to dziecię?

8I rzekła jej córka Faraonowa: Idź. Tedy poszła ona dzieweczka, i zawołała matki onegoż dziecięcia.

O Wyjście 2: Mojżesz ucieka do Madianu

Wyjście 2: Mojżesz ucieka do Madianu

Mojżesz zabija Egipcjanina i ucieka do Madianu, gdzie ożenił się z Seforą i miał syna.

Komentarz

Komentarz do rozdziału drugiego Księgi Wyjścia opowiada o narodzinach Mojżesza i jego uratowaniu z Nilu. Rozdział rozpoczyna się narodzinami Mojżesza, syna Amrama i Jokebed, którzy byli z plemienia Lewiego. Faraon nakazał wrzucenie wszystkich męskich dzieci hebrajskich do Nilu, dlatego Jokebed umieściła Mojżesza w koszu i puściła go na rzece. Córka Faraona znalazła kosz i przyjęła Mojżesza jako swojego syna.

Mojżesz został wychowany w pałacu Faraona i otrzymał wykształcenie we wszelkiej mądrości Egipcjan. Gdy jednak dorósł, zobaczył, jak Egipcjanin bije Hebrajczyka, i zabił Egipcjanina. Obawiając się o swoje życie, Mojżesz uciekł do Madianu, gdzie ożenił się z Zipporą i miał dwóch synów.

Ludzie w Wyjście 2