Wyjście 5:1

“Potem tedy przyszli Mojżesz i Aaron, i mówili do Faraona: Tak mówi Pan, Bóg Izraelski: Puść lud mój, aby mi obchodzili święto na puszczy.”
— Wyjście 5:1 (Biblia Gdańska)

Podziel się tym wersetem

Kontekst: Wyjście 5

1Potem tedy przyszli Mojżesz i Aaron, i mówili do Faraona: Tak mówi Pan, Bóg Izraelski: Puść lud mój, aby mi obchodzili święto na puszczy.

2I rzekł Farao: Któż jest Pan, żebym miał słuchać głosu Jego, i puścić Izraela? Nie znam Pana, a Izraela też nie puszczę.

3I odpowiedzieli: Bóg Hebrajczyków zabieżał nam, pójdziemy teraz drogą trzech dni na puszczą, abyśmy ofiarowali Panu Bogu naszemu, by snać nie przepuścił na nas moru albo miecza.

O Wyjście 5: Faraon odmówił Izraelitom wyjścia

Wyjście 5: Faraon odmówił Izraelitom wyjścia

Faraon zwiększa obciążenie Izraelitów, ale Mojżesz i Aaron nieustannie naciskają go, aby pozwolił im odejść.

Komentarz

Rozdział 5 Księgi Wyjścia to przełomowy rozdział w tej księdze, ponieważ oznacza początek zmagań Izraelitów z faraonem. Po tym, jak Mojżesz i Aaron udają się do faraona, by zażądać uwolnienia Izraelitów, faraon reaguje zwiększając obciążenie Izraelitów i odrzucając ich prośbę. To istotny moment w historii, ponieważ zapoczątkowuje serię plag, które nastąpią.

Rozdział rozpoczyna się powrotem Mojżesza i Aarona do faraona, ponawiających żądanie uwolnienia Izraelitów. Faraon reaguje odmawiając ich prośbie i zamiast tego zwiększając obciążenie Izraelitów. To ważny moment w historii, gdy pokazuje niechęć faraona do wypuszczenia Izraelitów.

Ludzie w Wyjście 5