Księga Rodzaju 11:4
“Potem rzekli: Nużeż, zbudujmy sobie miasto i wieżą, której by wierzch dosięgał do nieba, a uczyńmy sobie imię; byśmy się snać nie rozproszyli po obliczu wszystkiej ziemi.”
Kontekst: Księga Rodzaju 11
2I stało się, gdy wyszli od wschodu słońca, znaleźli równinę w ziemi Senaar, i mieszkali tam.
3I rzekł jeden do drugiego: Nuże naczyńmy cegły i wypalmy ją ogniem: i mieli cegłę miasto kamienia, a glinę iłowatą mieli miasto wapna.
4Potem rzekli: Nużeż, zbudujmy sobie miasto i wieżą, której by wierzch dosięgał do nieba, a uczyńmy sobie imię; byśmy się snać nie rozproszyli po obliczu wszystkiej ziemi.
5Tedy Pan zstąpił, aby oglądał miasto ono, i wieżą, którą budowali synowie ludzcy.
6I rzekł Pan: Oto lud jeden, i język jeden tych wszystkich; a toć jest zaczęcie dzieła ich, a teraz nie zabroni im nikt wszystkiego, co zamyślili uczynić.
O Księga Rodzaju 11: Wieża Babel
Rozdział opowiada historię Wieży Babel, gdzie ludzie postanowili zbudować wielką wieżę, by sięgnąć nieba. Bóg pomieszał ich języki i rozproszył ich po całej ziemi.
Komentarz
Komentarz:
Genesis 11 to fascynujący rozdział w Biblii opowiadający historię Wieży Babel. Jest to opowieść o ludzkiej dumie i arogancji, oraz o tym, jak Bóg ich upokorzył poprzez zdezorientowanie ich języka.