Księga Rodzaju 17:3
“Tedy upadł Abram na oblicze swoje, i rzekł do niego Bóg, mówiąc:”
Kontekst: Księga Rodzaju 17
1A gdy już było Abramowi dziewięćdziesiąt lat i dziewięć lat, ukazał się Pan Abramowi, i rzekł do niego: Jam jest Bóg Wszechmogący; chodź przed obliczem mojem, a bądź doskonały.
2A uczynię przymierze moje, między mną i między tobą, i rozmnożą cię bardzo obficie.
3Tedy upadł Abram na oblicze swoje, i rzekł do niego Bóg, mówiąc:
4Jam jest, oto stanowię przymierze moje z tobą, i będziesz ojcem wielu narodów.
5I nie będzie zwane dalej imię twoje Abram; ale będzie imię twoje Abraham; albowiem ojcem wielu narodów postanowiłem cię.
O Księga Rodzaju 17: Imiona Abrahama i Sarai zmieniono
Bóg zmienia imię Abrama na Abrahama oraz imię Sarai na Sarę, i zawiera z nim przymierze. Obiecuje, że Abraham będzie ojcem wielu narodów, a jego potomkowie odziedziczą ziemię Kanaanu. Nakazuje Abrahamowi obrzezanie jako znak tego przymierza.
Komentarz
Rdz 17 to kluczowy rozdział w Księdze Rodzaju, gdyż stanowi początek przymierza między Bogiem a Abrahamem. To przymierze jest podstawą relacji między Bogiem a Izraelitami, obietnicą wierności i ochrony ze strony Boga.
Rozdział rozpoczyna się wizją Boga dla Abrahama i zawarciem przymierza. Bóg obiecuje uczynić Abrahama ojcem wielkiego narodu oraz dać mu i jego potomkom ziemię Kanaan. W zamian Abraham i jego potomkowie muszą przestrzegać przykazań Boga i oddawać Mu cześć.