Księga Rodzaju 44:32
“Bo sługa twój przyrzekł za to dziecię, gdy je brał od ojca swego, mówiąc: Jeźlić go zaś nie przywiodę, tedy będę winien grzechu przeciw ojcu memu po wszystkie dni.”
Kontekst: Księga Rodzaju 44
30Przetoż teraz jeślibym przyszedł do sługi twego, ojca mojego, a dziecięcia by z nami nie było, (ponieważ dusza jego jest przywiązana do duszy jego),
31Stanie się, skoro ujrzy, iż dziecięcia nie będzie, że umrze; a odprowadzą słudzy twoi sędziwość sługi twego, ojca naszego, z żałością do grobu.
32Bo sługa twój przyrzekł za to dziecię, gdy je brał od ojca swego, mówiąc: Jeźlić go zaś nie przywiodę, tedy będę winien grzechu przeciw ojcu memu po wszystkie dni.
33Teraz tedy niech zostanie proszę sługa twój miasto dziecięcia tego niewolnikiem pana mego, a dziecię niech idzie z bracią swoją.
34Bo jakoż ja mam wrócić się do ojca mego, gdy tego dziecięcia ze mną nie będzie? chybabym chciał patrzyć na żałość, która by przyszła na ojca mego.
O Księga Rodzaju 44: Srebrny kubek Józefa znaleziony w torbie Beniamina
Bracia Józefa boją się, że zemści się za sprzedanie go do niewoli i błagają o litość.
Komentarz
Rozdział 44 Księgi Rodzaju koncentruje się na historii braci Józefa i ich podróży do Egiptu. Rozpoczyna się od powrotu braci Józefa do Egiptu, aby kupić więcej zboża, a Józef testuje ich, sadząc swój srebrny puchar w worku Beniamina. Gdy bracia zostają oskarżeni o kradzież pucharu, bronią swojej niewinności i proponują bycie niewolnikami w zamian za uwolnienie Beniamina. Wówczas Judyta wychodzi naprzód i ofiarowuje samego siebie w miejsce Beniamina, a Józef objawia się swoim braciom.
Rozdział ten stanowi potężny przykład mocy przebaczenia i pojednania. Bracia Józefa zdradzili go lata wcześniej, sprzedając do niewoli, jednak Józef jest gotów im wybaczyć i okazać miłosierdzie. Samoistny akt Judyty ofiarowania siebie w miejsce Beniamina jest świadectwem potęgi miłości i lojalności.