List do Hebrajczyków 11:8
“Wiarą powołany będąc Abraham, usłuchał Boga, aby poszedł na ono miejsce, które miał wziąć za dziedzictwo i wyszedł, nie wiedząc, dokąd idzie.”
Kontekst: List do Hebrajczyków 11
6A bez wiary nie można podobać się Bogu; albowiem ten, co przystępuje do Boga, wierzyć musi, że jest Bóg, a że nagrodę daje tym, którzy go szukają.
7Wiarą obwieszczony będąc od Boga Noe o tem, czego jeszcze nie było widzieć, uczciwości wyświadczając, przygotował korab ku zachowaniu domu swego, przez który potępił świat i stał się dziedzicem sprawiedliwości tej, która jest z wiary.
8Wiarą powołany będąc Abraham, usłuchał Boga, aby poszedł na ono miejsce, które miał wziąć za dziedzictwo i wyszedł, nie wiedząc, dokąd idzie.
9Wiarą mieszkał w ziemi obiecanej jako w cudzej, mieszkając w namiotach z Izaakiem i z Jakóbem, spólnymi dziedzicami tejże obietnicy.
10Albowiem oczekiwał miasta mającego grunty, którego sprawcą i budownikiem jest Bóg.
O List do Hebrajczyków 11: Przykłady wiary
Ten rozdział przedstawia przykłady ludzi ze Starego Testamentu, którzy żyli wiarą, inspirując czytelników do naśladowania ich przykładu i wytrwania w własnej wierze.
Komentarz
List do Hebrajczyków 11 jest rozdziałem mówiącym o potędze wiary. Rozpoczyna się od zdefiniowania wiary jako "pewność tego, czego się spodziewamy, przekonanie o tym, czego nie widzimy". Definicję tę poprzedza długa lista przykładów ludzi, którzy mieli wiarę w Boga i zostali za nią nagrodzeni. Do tych przykładów należą Abel, Henoch, Noe, Abraham, Sara, Izaak, Jakub, Józef, Mojżesz i Rachab. Każda z tych osób miała wiarę w Boga i została za nią w jakiś sposób wynagrodzona.
Kolejno rozdział wyjaśnia, że wiara jest kluczem do zadowolenia Boga. Stwierdza, że "bez wiary niemożliwe jest Mu się podobać, albowiem ten, kto pragnie zbliżyć się do Boga, musi wierzyć, że istnieje i że wynagradza tych, którzy Go szukają". Jest to ważne przypomnienie, że wiara jest niezbędna w naszym związku z Bogiem.