List do Hebrajczyków 12:5

“Czyliście zapamiętali napominania, które wam jako synom mówi: Synu mój, nie lekceważ sobie kaźni Pańskiej, a nie trać serca, gdy od niego bywasz karany;”
— List do Hebrajczyków 12:5 (Biblia Gdańska)

Podziel się tym wersetem

Kontekst: List do Hebrajczyków 12

3Przetoż uważajcie, jaki jest ten, który podejmował takowe od grzeszników przeciwko sobie sprzeciwianie, abyście osłabiwszy w umysłach waszych, nie ustawali.

4Jeszczeście się aż do krwi nie sprzeciwili, walcząc przeciwko grzechowi.

5Czyliście zapamiętali napominania, które wam jako synom mówi: Synu mój, nie lekceważ sobie kaźni Pańskiej, a nie trać serca, gdy od niego bywasz karany;

6Albowiem kogo Pan miłuje, tego karze, a smaga każdego, którego za syna przyjmuje.

7Jeźli znosicie karanie, Bóg się wam ofiaruje jako synom; albowiem któryż jest syn, którego by ojciec nie karał?

O List do Hebrajczyków 12: Bieg wiary

List do Hebrajczyków 12: Bieg wiary

To rozdział zachęca czytelników do biegu wiary z wytrwałością, skupiając się na Jezusie i Jego przykładzie wytrwałości. Autor podkreśla również znaczenie świętości i pokoju w życiu chrześcijańskim.

Komentarz

Hebrajczycy 12 to potężny rozdział, który mówi o sile wiary i wytrwałości. Zaczyna się od przypomnienia nam o wielkim obłoku świadków, którzy przeszli przed nami, i zachęca nas do biegu wiary z wytrwałością. Autor opowiada o dyscyplinie Boga, która ma nas przywrócić do Niego i pomóc nam wzrastać w wierze. Mówi o radości, jaka wynika z naszej wiary, i jak jest ona źródłem siły i nadziei.

Autor mówi także o znaczeniu pokory i posłuszeństwa, oraz jak konieczne jest to, abyśmy mogli otrzymać łaskę Boga. Mówi o ważności patrzenia na Jezusa, autora i doskonałego naszej wiary, i jak On jest ostatecznym przykładem wiary i posłuszeństwa. Mówi również o ważności nie tracenia zapału w naszej wierze, i konieczności pozostania niezłomnym w wierze.

Ludzie w List do Hebrajczyków 12