List do Hebrajczyków 7:8
“A tuć dziesięciny biorą ludzie, którzy umierają; tam zasię on, o którym świadczono, iż żyje.”
Kontekst: List do Hebrajczyków 7
6Ale ten, którego ród nie jest poczytany między nimi, dziesięcinę wziął od Abrahama i temu, który miał obietnicę, błogosławił.
7A bez wszelkiego sporu mniejszy od większego błogosławieństwo bierze.
8A tuć dziesięciny biorą ludzie, którzy umierają; tam zasię on, o którym świadczono, iż żyje.
9A iż tak rzekę i sam Lewi, który dziesięciny bierze, dał w Abrahamie dziesięcinę.
10Albowiem jeszcze był w biodrach ojcowskich, gdy wyszedł przeciwko niemu Melchisedek.
O List do Hebrajczyków 7: Jezus jako Wieczny Wysoki Kapłan
Ten rozdział wyjaśnia, w jaki sposób Jezus pełni rolę wiecznego Arcykapłana, ofiarowując samego siebie jako ofiarę raz na zawsze, i jak Jego kapłaństwo jest wyższe od kapłaństwa kapłanów lewickich.
Komentarz
Hebrajczycy 7 to rozdział mówiący o wyższości Jezusa Chrystusa jako naszego Wysokiego Kapłana. Autor Hebrajczyków zaczyna porównując Jezusa do kapłana Starego Testamentu, Melchizedeka. Melchizedek był tajemniczą postacią, która była zarówno kapłanem, jak i królem. Był on rodzajem Chrystusa, który jest zarówno kapłanem, jak i królem. Autor Hebrajczyków następnie wyjaśnia, w jaki sposób Jezus jest lepszym kapłanem niż kapłani Starego Testamentu. Jest kapłanem innej kolejności, której podstawą nie jest pochodzenie fizyczne, ale moc niezniszczalnego życia. Jest kapłanem na zawsze, a jego kapłaństwo przewyższa to, które mieli kapłani Starego Testamentu.
Autor Hebrajczyków kontynuuje, wyjaśniając, w jaki sposób Jezus jest lepszym pośrednikiem między Bogiem a człowiekiem. Jest w stanie nas zbawić z grzechów, ponieważ sam jest bez grzechu. Jest w stanie wstawić się za nami, ponieważ jest w stanie współczuć z naszymi słabościami. Jest w stanie nas usprawiedliwić, ponieważ jest święty.