Jozuego 24:17
“Albowiem Pan, Bóg nasz, on jest, który nas wywiódł, i ojce nasze z ziemi Egipskiej, z domu niewoli, a który uczynił przed oczyma naszemi te znaki wielkie, i strzegł nas we wszystkiej drodze, którąśmy szli, i między wszystkimi narody, przez któreśmy przeszli;”
Kontekst: Jozuego 24
15A jeźli się wam zda źle służyć Panu, obierzcież sobie dziś, komu byście służyli, chociaż bogi, którym służyli ojcowie wasi, co byli za rzeką, chociaż bogi Amorejskie, w których wy ziemi mieszkacie; aleć ja i dom mój będziemy służyli Panu.
16I odpowiedział lud mówiąc: Nie daj Boże, abyśmy mieli odstąpić Pana, a służyć bogom cudzym:
17Albowiem Pan, Bóg nasz, on jest, który nas wywiódł, i ojce nasze z ziemi Egipskiej, z domu niewoli, a który uczynił przed oczyma naszemi te znaki wielkie, i strzegł nas we wszystkiej drodze, którąśmy szli, i między wszystkimi narody, przez któreśmy przeszli;
18I wypędził Pan wszystkie narody, i Amorejczyka mieszkającego w ziemi przed twarzą naszą. A tak my będziemy służyli Panu; bo on jest Bóg nasz.
19Tedy rzekł Jozue do ludu: Nie możecie wy służyć Panu; bo Bóg święty jest, Bóg zapalczywy jest, nie przepuści złościom waszym, ani grzechom waszym.
O Jozuego 24: Odnowienie przymierza w Sychem
Jozue gromadzi wszystkich Izraelitów w Sichem i przypomina im wierność Boga i wzywa ich do wybrania służby Bogu. Jozue udziela ostatniego błogosławieństwa Izraelitom i umiera w wieku 110 lat.
Komentarz
Komentarz:
Jozuego 24 jest kluczowym rozdziałem w Księdze Jozuego, ponieważ oznacza koniec podboju Ziemie Obiecanej i początek okupacji jej przez Izraelitów. W tym rozdziale Jozue gromadzi lud Izraela i przypomina im wszystko, co Bóg dla nich uczynił. Opowiada historię ich podróży z Egiptu do Ziem Obiecanej i jak Bóg ich wybawił od wrogów. Następnie stawia ludowi wyzwanie, aby wybrali, któremu będą służyć: bogom swoich przodków czy Panu. Lud odpowiada donośnym oświadczeniem lojalności wobec Pana, a Jozue zawiera z nimi przymierze, aby służyć Jedynemu Bogu.