Łukasz 17:8
“I owszem, izali mu nie rzecze: Nagotuj, co bym wieczerzał, a przepasawszy się, służ mi, aż się najem i napiję, a potem i ty jedz i pij?”
Kontekst: Łukasz 17
6A Pan rzekł: Jeźlibyście mieli wiarę jako ziarno gorczyczne, a rzeklibyście temu drzewu leśnej figi: Wyrwij się z korzenia, a wsadź się w morzu, usłuchałoby was.
7I któż z was jest, co by miał sługę orzącego albo pasącego, który gdyby się wrócił, zaraz by mu rzekł: Pójdź, a usiądź za stół?
8I owszem, izali mu nie rzecze: Nagotuj, co bym wieczerzał, a przepasawszy się, służ mi, aż się najem i napiję, a potem i ty jedz i pij?
9Izali dziękuje słudze onemu, iż uczynił to, co mu było rozkazano? Nie zda mi się.
10Także i wy, gdy uczynicie wszystko, co wam rozkazano, mówcie: Słudzy nieużyteczni jesteśmy, bo cośmy byli powinni uczynić, uczyniliśmy.
O Łukasz 17: Uzdrowienie dziesięciu trędowatych
Jezus naucza o przebaczeniu, wierze i nadejściu królestwa Bożego.
Komentarz
Łukasz 17 to rozdział mówiący o ważności wiary i przebaczenia. Jezus uczy swoich uczniów o znaczeniu wiary i jak może ona przenosić góry. Mówi również o ważności przebaczenia, mówiąc, że jeśli ktoś zgrzeszy przeciwko nam, powinniśmy wybaczyć mu aż siedem razy. Następnie Jezus opowiada przypowieść o słudze, który został ułaskawiony przez swojego pana z wielkiego długu, ale potem odmówił przebaczenia innemu słudze znacznie mniejszego długu. Ta przypowieść służy jako ilustracja ważności przebaczenia i tego, jak powinno być ono udzielane innym, nawet jeśli nas zranili.
Jezus kontynuuje mówiąc o nadejściu Królestwa Bożego. Mówi swoim uczniom, że nadejdzie ono nagle i niespodziewanie, i że powinni być na to przygotowani. Mówi również o ważności bycia gotowym na nadejście Królestwa oraz o tym, że ci, którzy nie są przygotowani, zostaną pozostawieni w tyle.