Łukasz 2:7

“I porodziła syna swego pierworodnego; a uwinęła go w pieluszki, i położyła go w żłobie, przeto iż miejsca nie mieli w gospodzie.”
— Łukasz 2:7 (Biblia Gdańska)

Podziel się tym wersetem

Kontekst: Łukasz 2

5Aby był popisany z Maryją, poślubioną sobie małżonką, która była brzemienną.

6I stało się, gdy tam byli, wypełniły się dni, aby porodziła.

7I porodziła syna swego pierworodnego; a uwinęła go w pieluszki, i położyła go w żłobie, przeto iż miejsca nie mieli w gospodzie.

8A byli pasterze w onej krainie w polu nocujący i straż nocną trzymający nad stadem swojem.

9A oto Anioł Pański stanął podle nich, a chwała Pańska zewsząd oświeciła je, i bali się bojaźnią wielką.

O Łukasz 2: Narodzenie Jezusa

Łukasz 2: Narodzenie Jezusa

Narodziny Jezusa są ogłoszone Maryi i Józefowi, a On rodzi się w Betlejem.

Komentarz

Rozdział 2 Łukasza opowiada historię narodzin Jezusa Chrystusa. Rozpoczyna się dekretem Cezara Oktawiana Augusta, aby przeprowadzić spis ludności w całym Cesarstwie Rzymskim. Ten dekret wymagał, aby Józef i Maria udali się do Betlejem, miasta Dawida, aby zarejestrować się do spisu. Podczas pobytu tam, Maria urodziła Jezusa i położyła Go w żłobie.

Narodziny Jezusa zostały ogłoszone pasterzom przez anioła Pańskiego. Anioł powiedział im, aby się nie bali i że Zbawiciel się narodził w mieście Dawida. Pasterze udali się do Betlejem i znaleźli Maryję, Józefa i Dzieciątko Jezus. Rozpowszechnili wieść o narodzeniu Zbawiciela i chwalili Boga za to, co widzieli i słyszeli.

Ludzie w Łukasz 2