Ewangelia św. Marka 4:5
“Drugie zasię padło na miejsce opoczyste, gdzie nie miało wiele ziemi; i prędko weszło, przeto iż nie miało głębokości ziemi;”
Kontekst: Ewangelia św. Marka 4
3Oto wyszedł rozsiewca, aby rozsiewał.
4I stało się, gdy rozsiewał, że jedno padło podle drogi, a ptaki niebieskie przyleciały i podziobały je.
5Drugie zasię padło na miejsce opoczyste, gdzie nie miało wiele ziemi; i prędko weszło, przeto iż nie miało głębokości ziemi;
6A gdy słońce weszło, wygorzało, a iż korzenia nie miało, uschło.
7A drugie padło między ciernie; i wzrosły ciernie i zadusiły je, i nie wydało pożytku.
O Ewangelia św. Marka 4: Przypowieść o Siewcy
Jezus opowiada przypowieści na temat Królestwa Bożego.
Komentarz
Mark 4 to rozdział skupiający się na naukach Jezusa na temat Królestwa Bożego. Jezus używa przypowieści, aby ilustrować Królestwo Boże i objaśniać jego tajemnice. Zaczyna od opowiadania przypowieści o siewcy, który opowiada historię rolnika rozsiewającego nasienie na różne rodzaje gleby. Nasienie reprezentuje słowo Boże, a różne rodzaje gleby oznaczają różne rodzaje ludzi. Jezus tłumaczy, że niektórzy ludzie przyjmą słowo Boże i będą wydawać owoce, podczas gdy inni nie.
Następnie Jezus opowiada przypowieść o lampie, która mówi o człowieku, który zapala lampę i stawia ją na stojaku. Lampa reprezentuje słowo Boże, a stojak reprezentuje świat. Jezus tłumaczy, że słowo Boże rozprzestrzeni się na całym świecie i przyniesie światło tym, którzy je przyjmą.