Ewangelia św. Marka 9:39
“Ale Jezus rzekł: Nie zabraniajcie mu; albowiem nikt nie jest, co by czynił cuda w imieniu mojem, aby mógł snadnie mówić źle o mnie.”
Kontekst: Ewangelia św. Marka 9
37Kto by jedno z takich dziateczek przyjął w imieniu mojem, mnie przyjmuje; a kto by mnie przyjął, nie mnie przyjmuje, ale onego, który mię posłał.
38Tedy mu odpowiedział Jan, mówiąc: Nauczycielu! widzieliśmy niektórego w imieniu twojem dyjabły wyganiającego, który nie chodzi za nami, i zabranialiśmy mu, przeto że nie chodzi za nami.
39Ale Jezus rzekł: Nie zabraniajcie mu; albowiem nikt nie jest, co by czynił cuda w imieniu mojem, aby mógł snadnie mówić źle o mnie.
40Bo kto nie jest przeciwko nam, za nami jest.
41Albowiem kto by was napoił kubkiem wody w imieniu mojem, dlatego iż jesteście Chrystusowi, zaprawdę powiadam wam, nie straci zapłaty swojej.
O Ewangelia św. Marka 9: Przemienienie, Uzdrowienie chłopca opętanego
Jezus jest przemieniony przed Piotrem, Jakubem i Janem oraz naucza o ważności wiary.
Komentarz
Mark 9 to rozdział skupiający się na sile wiary i znaczeniu modlitwy. Jezus uczy swoich uczniów o sile wiary i jak może ona przenosić góry. Mówi im, że jeśli mają wiarę i nie wątpią, mogą prosić o cokolwiek, a im to zostanie dane. Ostrzega ich także, że jeśli nie mają wiary, nie otrzymają niczego.
Następnie Jezus opowiada przypowieść o mężczyźnie, który miał sługę potrzebującego pomocy. Mężczyzna poprosił swojego sługę o przyniesienie mu czegoś, ale sługa nie mógł tego zrobić. Wtedy mężczyzna poprosił sługę o wiarę i wiarę w to, że może to zrobić, a sługa zdołał to zrobić.