Liczby 20:11
“Zatem podniósł Mojżesz rękę swoję, i uderzył w skałę laską swą dwa kroć, a wyszły wody obfite i piło ono mnóstwo, i bydło ich.”
Kontekst: Liczby 20
9Tedy wziął Mojżesz laskę przed obliczem Pańskiem, jako mu rozkazał.
10I zgromadził Mojżesz z Aaronem wszystek lud przed skałę, i mówił do nich: Słuchajcież teraz ludzie odporni, izali z tej skały możemy wam wywieść wodę?
11Zatem podniósł Mojżesz rękę swoję, i uderzył w skałę laską swą dwa kroć, a wyszły wody obfite i piło ono mnóstwo, i bydło ich.
12I rzekł Pan do Mojżesza i do Aarona: Dlatego, żeście mi nie uwierzyli, abyście mię poświęcili przed oczyma synów Izraelskich, przetoż nie wprowadzicie zgromadzenia tego do ziemi, którąm im dał.
13Teć są wody poswarku, o które się swarzyli synowie Izraelscy z Panem, i poświęcony jest w nich.
O Liczby 20: Woda ze skały
Izraelici są ukarani za brak wiary w Boga, w rezultacie Mojżesz nie jest dopuszczony do wejścia do ziemi obiecanej.
Komentarz
W rozdziale 20 Księgi Liczb, Izraelici znajdują się na pustyni Zin i potrzebują wody. Bóg nakazuje Mojżeszowi wziąć swoją laskę i przemówić do skały, aby wypłynęła woda. Jednakże zamiast przemówić do skały, Mojżesz uderza w nią dwukrotnie swoją laską. To wzbudza gniew Boga, który mówi Mojżeszowi i Aaronowi, że z powodu ich nieposłuszeństwa nie będą mieli pozwolenia wejść do Ziemi Obiecanej.
Ten rozdział przypomina nam, że Bóg jest święty i sprawiedliwy oraz oczekuje od nas posłuszeństwa. Musimy uważać, aby postępować zgodnie z Jego instrukcjami i nie podejmować samodzielnych decyzji. Musimy również pamiętać, że nieposłuszeństwo ma konsekwencje i Bóg nie przemilczy naszych grzechów. Ten rozdział również przypomina nam, że Bóg jest miłosierny i przebaczający, i że przebaczy nam, jeśli żałujemy i odwracamy się od naszych grzechów.