Liczby 22:4
“Przetoż rzekł Moab do starszych Madyjańskich: Teraz pożre to mnóstwo wszystko, co jest około nas, jako wół pożera trawę polną. A Balak, syn Seforów, był królem Moabskim na on czas.”
Kontekst: Liczby 22
2A widząc Balak, syn Seforów, wszystko, co uczynił Izrael Amorejczykowi,
3Uląkł się Moab tego ludu wielce, bo go było wiele; i zatrwożył sobą Moab dla synów Izraelskich.
4Przetoż rzekł Moab do starszych Madyjańskich: Teraz pożre to mnóstwo wszystko, co jest około nas, jako wół pożera trawę polną. A Balak, syn Seforów, był królem Moabskim na on czas.
5I posłał posły do Balaama, syna Beorowego, do Pethoru miasta, które jest nad rzeką ziemi synów ludu jego, aby go wezwano, mówiąc: Oto lud wyszedł z Egiptu, oto okrył wierzch ziemi, i osadza się przeciwko mnie.
6Przetoż teraz przyjdź proszę, a przeklinaj mnie kwoli lud ten, bo możniejszy jest nad mię; owa snać go będę mógł porazić, i wygnać go z ziemi; bo ja wiem, że komu błogosławisz, błogosławiony będzie; a kogo przeklinasz, przeklęty będzie.
O Liczby 22: Balaam i Balak
Balaam zostaje wynajęty, aby przekląć Izraelitów, ale zamiast tego błogosławi ich.
Komentarz
W rozdziale 22 Księgi Liczb Izraelici zmierzają do Ziemi Obiecanej i dotarli na równiny Moabu. Balak, król Moabu, boi się Izraelitów i wysyła po Balaama, proroka, aby ich przeklął. Balaam początkowo niechętnie się zgadza, ale Bóg mówi mu, żeby poszedł z posłami Moabitów. Po drodze osioł Balaama widzi anioła Pana i zatrzymuje się. Balaam jest wściekły i bije osła, ale anioł ujawnia się i mówi Balaamowi, że tylko go chroni. Balaam kontynuuje podróż i spotyka się z Balakiem.
Ten rozdział Księgi Liczb przypomina o mocy Boga i Jego opiece nad Swoim ludem. Balaam jest prorokiem Bożym, ale jest gotów sprzeciwić się woli Boga i przekląć Izraelitów. Jednak Bóg jest wierny i wysyła anioła, aby chronić Balaama i powstrzymać go przed zrobieniem czegoś, czego by później żałował. Jest to przypomnienie, że Bóg zawsze nas obserwuje i będzie nas chronił przed szkodą. Możemy Mu zaufać i Jego obietnicom, nawet gdy wydaje się, że wszelka nadzieja jest utracona.