Liczby 28:26
“W dzień zaś pierwocin; gdy będziecie ofiarowali nową śniedną ofiarę Panu, gdy się wypełnią tygodnie wasze, zgromadzenie święte mieć będziecie; żadnej roboty służebniczej czynić nie będziecie.”
Kontekst: Liczby 28
24Tak ofiarować będziecie każdego dnia przez onych siedem dni pokarm ofiary ognistej na wdzięczną wonność Panu, oprócz całopalenia ustawicznego, i mokrej ofiary jego.
25A dnia siódmego święte zgromadzenie mieć będziecie; żadnej roboty służebniczej nie będziecie czynić.
26W dzień zaś pierwocin; gdy będziecie ofiarowali nową śniedną ofiarę Panu, gdy się wypełnią tygodnie wasze, zgromadzenie święte mieć będziecie; żadnej roboty służebniczej czynić nie będziecie.
27I ofiarować będziecie całopalenie ku wdzięczności wonności Panu: dwóch cielców młodych, barana jednego, siedem baranków rocznych.
28A na ofiarę śniedną ich mąki pszennej nagniecionej z oliwą trzy dziesiąte części efy do każdego cielca, dwie dziesiąte części do każdego barana.
O Liczby 28: Ofiary Izraelitów

Bóg nakazuje Izraelitom składanie codziennych, tygodniowych i rocznych ofiar palnych, ofiar zbożowych oraz ofiar pokojowych.
Komentarz
W Rozdziale 28 Księgi Liczb, Pan nakazuje Mojżeszowi przekazać Izraelitom instrukcje dotyczące codziennych, tygodniowych, miesięcznych i corocznych ofiar, które mieli złożyć Panu. Codzienna ofiara miała składać się z dwóch baranów, jednego rano i jednego wieczorem, z ofiarą zbożową i ofiarą płynną. Tygodniowa ofiara miała obejmować dwa barany, jeden podczas szabatu, a drugi następnego dnia po szabacie, z ofiarą zbożową i ofiarą płynną. Miesięczna ofiara miała składać się z dwóch byków, jednego barana i siedmiu baranów, z ofiarą zbożową i ofiarą płynną. Coroczna ofiara miała zawierać dwa kozły, jednego barana i siedmiu baranów, z ofiarą zbożową i ofiarą płynną.
Celem tych ofiar było okazanie oddania Izraelitów Panu i podziękowanie Mu za Jego błogosławieństwa. Ofiary miały być złożone z najlepszych posiadłości Izraelitów, z całym sercem. Pan nakazał również Izraelitom złożenie specjalnej ofiary w dzień pierwszych plonów, która miała stanowić ofiarę ruchomą z dwóch bochenków chleba.