Przysłowia 31

Mężczyzna Cechy doskonałe

Przypowieść 31 przedstawia piękną postać kobiety cnót, która jest chwalona za jej liczne osiągnięcia i godne podziwu cechy charakteru. Jest opisana jako sumienna pracownica, mądra i życzliwa żona, kochająca matka, odnosząca sukcesy bizneswoman oraz hojna dobroczynią dla potrzebujących. Jej przykład inspiruje podziw i szacunek, a jej wartość jest chwalona ponad rubinami.

Book

Wersja

¹Te są słowa Lemuela króla, i zebranie mów, któremi go ćwiczyła matka jego.

²Cóż rzekę, synu mój? cóż rzekę, synu żywota mego? i cóż rzekę, synu ślubów moich?

³Nie dawaj niewiastom siły twojej, ani dróg twoich tym, którzy do zginienia królów przywodzą.

⁴Nie królom, o Lemuelu! nie królom należy pić wino, a nie panom bawić się napojem mocnym;

⁵By snać pijąc nie zapomniał na ustawy, a nie odmienił spraw wszystkich ludzi uciśnionych.

⁶Dajcie napój mocny ginącemu, a wino tym, którzy są ducha sfrasowanego.

⁷Niech się napije, a zapomni ubóstwa swego, a na utrapienie swoje niech więcej nie wspomni.

⁸Otwórz usta swe za niemym w sprawie wszystkich osądzonych na śmierć.

⁹Otwórz usta swe, sądź sprawiedliwie, a podejmij się sprawy ubogiego i nędznego.

¹⁰Któż znajdzie niewiastę stateczną, gdyż nad perły daleko większa jest cena jej?

¹¹Serce męża jej ufa jej, a na korzyściach schodzić mu nie będzie.

¹²Dobrze mu czyni,a nie źle, po wszystkie dni żywota swego.

¹³Szuka wełny i lnu, a pracuje ochotnie rękami swemi.

¹⁴Podobna jest okrętom kupieckim; z daleka przywodzi żywność swoję.

¹⁵I wstaje bardzo rano, a daje pokarm czeladzi swej, a obrok słuszny dziewkom swym.

¹⁶Obmyśla rolę, i ujmuje ją; z zarobku rąk swoich szczepi winnice.

¹⁷Przepasuje mocą biodra swe, a posila ramiona swoje.

¹⁸Doświadcza, że jest dobra skrzętność jej, a nie gaśnie w nocy pochodnia jej.

¹⁹Ręce swoje obraca do kądzieli, a palcami swemi trzyma wrzeciono.

²⁰Rękę swą otwiera ubogiemu, a ręce swoje wyciąga ku nędznemu.

²¹Nie boi się o czeladź swoję czasu śniegu; albowiem wszystka czeladź jej obłoczy się w szatę dwoistą.

²²Kobierce sobie robi; płótno subtelne i szarłat jest odzieniem jej.

²³Znaczny jest w bramach mąż jej, gdy siedzi między starszymi ziemi.

²⁴Płótno robi, i sprzedaje, także pasy sprzedaje kupcowi.

²⁵Moc i przystojność jest odzieniem jej; nie frasuje się o czasy przyszłe.

²⁶Mądrze otwiera usta swe, a nauka miłosierdzia jest na języku jej.

²⁷Dogląda rządu w domu swym, a chleba próżnując nie je.

²⁸Powstawszy synowie jej błogosławią jej; także i mąż jej chwali ją,

²⁹Mówiąc: Wiele niewiast grzecznie sobie poczynały; ale je ty przechodzisz wszystkie.

³⁰Omylna jest wdzięczność, i marna piękność; ale niewiasta, która się Pana boi, ta pochwały godna.

³¹Dajcie jej z owocu ręku jej, a niechaj ją chwalą w bramach uczynki jej.

Przysłowia 30

Mężczyzna Cechy doskonałe

Przysłowia 31

Mężczyzna Cechy doskonałe

Przysłowia 31

Mężczyzna Cechy doskonałe

Najczęściej Zadawane Pytania

Najczęściej Zadawane Pytania

Przysłowia 31

Mężczyzna Cechy doskonałe

Przysłowia 31

Mężczyzna Cechy doskonałe

Najczęściej Zadawane Pytania

Ile rozdziałów jest w Przysłowia?

Najczęściej Zadawane Pytania

Ile rozdziałów jest w Przysłowia?