Psalm 116 wyraża wdzięczność psalmisty za wybawienie Boga od śmierci i ucisku. Psalmista uznaje, że w swojej potrzebie zawołał do Boga, który wysłuchał jego głosu i odpowiedział na jego modlitwy. W rezultacie psalmista zobowiązuje się służyć Bogu i składać Mu wdzięczność za Jego miłosierdzie i zbawienie.
1Miłuję Pana, iż wysłuchał głos mój, i prośby moje.
2Albowiem nakłonił ucha swego ku mnie, gdym go wzywał za dni moich.
3Ogarnęły mię były boleści śmierci, a utrapienia grobu zjęły mię; ucisk i boleść przyszła na mię.
4I wzywałem imienia Pańskiego, mówiąc: Proszę, o Panie! wybaw duszę moję.
5Miłościwy Pan i sprawiedliwy, Bóg nasz litościwy.
Psalmowie 116:6 - Pan prostaczków strzeże; byłem uciśniony, a wspomógł mię.
6Pan prostaczków strzeże; byłem uciśniony, a wspomógł mię.
7Nawróć się, duszo moja! do odpocznienia swego; albowiem ci Pan dobrze uczynił.
8Bo wyrwał duszę moję od śmierci, oczy moje od płaczu, nogę moję od upadku.
9Będę chodził ustawicznie przed oblicznością Pańską w ziemi żyjących.
10Uwierzyłem, dlategom mówił, chociażem bardzo był utrapiony.
11Jam był rzekł w zatrwożeniu mojem: Wszelki człowiek kłamca.
12Cóż oddam Panu za wszystkie dobrodziejstwa jego, które mi uczynił?
13Kielich obfitego zbawienia wezmę, a imienia Pańskiego wzywać będę,
14Śluby moje oddam Panu, a to zaraz przed wszystkim ludem jego.
15Droga jest przed oczyma Pańskiemi śmierć świętych jego.
16O mój Panie! żem ja sługą twoim, jam sługą twoim, synem służebnicy twojej, rozwiązałeś związki moje.
17Tobie ofiarować będę ofiarę chwały, i imienia Pańskiego wzywać będę.
18Śluby moje oddam Panu, a to zaraz przed wszystkim ludem jego,
19W przysionkach domu Pańskiego, w pośrodku ciebie, Jeruzalemie! Halleluja.
