Psalm 119 jest najdłuższym rozdziałem w Biblii i w całości poświęcony jest wywyższaniu Słowa Bożego. Jest to wiersz alfabetyczny, w którym każdy ośmio-wersetowy fragment zaczyna się od litery alfabetu hebrajskiego. Autor psalmu wyraża swoją miłość do przykazań, statutów, upomnień i obietnic Bożych oraz ogłasza ich wieczną naturę oraz zdolność dawania mądrości, prowadzenia i zbawienia tym, którzy idą za nimi.
1Błogosławieni, którzy żyją bez nagany, którzy chodzą w zakonie Pańskim,
2Błogosławieni, którzy strzegą świadectw jego, i którzy go ze wszystkiego serca szukają;
3I którzy nie czynią nieprawości, ale chodzą drogami jego.
4Tyś przykazał, aby pilnie strzeżono rozkazań twoich.
5Oby wyprostowane były drogi moje ku przestrzeganiu praw twoich!
6Tedy nie będę zawstydzony, gdy się będę oglądał na wszystkie rozkazania twoje.
7Będę cię wysławiał w szczerości serca, gdy się nauczę praw sprawiedliwości twojej.
8Ustaw twoich z pilnością strzedz będę; tylko mię nie opuszczaj.
9Jakim sposobem oczyści młodzieniec ścieszkę swoję? Gdy się zachowa według słowa twego.
10Ze wszystkiego serca mego szukam cię; nie dopuszczajże mi błądzić od rozkazań twoich.
11W sercu mojem składam wyroki twoje, abym nie zgrzeszył przeciwko tobie.
