Psalmowie 18:42
“Wołalić, ale nie był, ktoby ich wybawił; do Pana, ale ich nie wysłuchał.”
Kontekst: Psalmowie 18
40Tyś mię opasał mocą ku bitwie; powstawających przeciwko mnie obaliłeś pod mię.
41Podałeś mi tył nieprzyjaciół moich, abym tych, którzy mię nienawidzą, wykorzenił.
42Wołalić, ale nie był, ktoby ich wybawił; do Pana, ale ich nie wysłuchał.
43I potarłem ich, jako proch od wiatru; jako błoto na ulicach podeptałem ich.
44Wyrwałeś mię od zwad ludzkich, a postawiłeś mię głową narodom; lud, któregom nie znał, służył mi.
O Psalmowie 18: Pieśń wybawienia Dawida
Psalm 18 to piękne wyrażenie wdzięczności Dawida dla Boga za wybawienie go od jego wrogów. Poprzez obrazowe wyobrażenia i szczere słowa Dawid dziękuje Bogu za to, że był jego skałą, twierdzą i zbawicielem w czasie kłopotów. Wspomina o strachu, któremu musiał stawić czoła i o głębokich doznaniach rozpaczy, ale również wspomina, jak Bóg go uratował i doprowadził do miejsca bezpieczeństwa i ochrony.
Komentarz
Ten psalm jest potężnym świadectwem wierności Boga i sposobu, w jaki wybawia swoich ludzi z niebezpieczeństwa. Pokazuje głębokie zaufanie Dawida do Boga i jego zobowiązanie do podążania za Nim bez względu na wszystko. Podkreśla również ważność wielbienia Boga i dziękowania za Jego dobroć, nawet w środku prób i trudności. Ostatecznie Psalm 18 przypomina nam, że Bóg jest naszym opiekunem i źródłem siły, i że możemy Mu zaufać pomóc nam pokonać każdą przeszkodę, z jaką się spotykamy.