Psalmowie 18:7

“W utrapieniu mojem wzywałem Pana, i wołałem do Boga mego; wysłuchał z kościoła swego głos mój, a wołanie moje przed oblicznością jego przyszło do uszów jego.”
— Psalmowie 18:7 (Biblia Gdańska)

Podziel się tym wersetem

Kontekst: Psalmowie 18

5Ogarnęły mię były boleści śmierci, a potoki niepobożnych zatrwożyły mię.

6Boleści grobu ogarnęły mię były, zachwyciły mię sidła śmierci.

7W utrapieniu mojem wzywałem Pana, i wołałem do Boga mego; wysłuchał z kościoła swego głos mój, a wołanie moje przed oblicznością jego przyszło do uszów jego.

8Tedy się ziemia wzruszyła i zadrżała, a fundamenty gór zatrząsnęły się, i wzruszyły się od gniewu jego.

9Występował dym z nozdrzy jego, węgle się rozpaliły od niego.

O Psalmowie 18: Pieśń wybawienia Dawida

Psalmowie 18: Pieśń wybawienia Dawida

Psalm 18 to piękne wyrażenie wdzięczności Dawida dla Boga za wybawienie go od jego wrogów. Poprzez obrazowe wyobrażenia i szczere słowa Dawid dziękuje Bogu za to, że był jego skałą, twierdzą i zbawicielem w czasie kłopotów. Wspomina o strachu, któremu musiał stawić czoła i o głębokich doznaniach rozpaczy, ale również wspomina, jak Bóg go uratował i doprowadził do miejsca bezpieczeństwa i ochrony.

Komentarz

Ten psalm jest potężnym świadectwem wierności Boga i sposobu, w jaki wybawia swoich ludzi z niebezpieczeństwa. Pokazuje głębokie zaufanie Dawida do Boga i jego zobowiązanie do podążania za Nim bez względu na wszystko. Podkreśla również ważność wielbienia Boga i dziękowania za Jego dobroć, nawet w środku prób i trudności. Ostatecznie Psalm 18 przypomina nam, że Bóg jest naszym opiekunem i źródłem siły, i że możemy Mu zaufać pomóc nam pokonać każdą przeszkodę, z jaką się spotykamy.

Ludzie w Psalmowie 18