Psalmowie 44:7
“Bom w łuku moim nie ufał, ani miecz mój obronił mię;”
Kontekst: Psalmowie 44
5Tyś sam król mój, o Boże! sprawże wielkie wybawienie Jakóbowi.
6Przez cię nieprzyjaciół naszych porażaliśmy; w imieniu twojem deptaliśmy powstawających przeciwko nam.
7Bom w łuku moim nie ufał, ani miecz mój obronił mię;
8Aleś nas ty wybawiał od nieprzyjaciół naszych, a nienawidzących nas zawstydzałeś.
9Przetoż chlubimy się w tobie, Boże! na każdy dzień, a imię twoje na wieki wysławiamy. Sela.
O Psalmowie 44: Pamiętanie wierności Boga w czasach kłopotów - Psalm 44
Psalm 44 jest modlitwą lamentu i prośbą o pomoc w czasach wielkiej udręki. Autor psalmu przypomina zwycięstwa i wierność Boga w minionych czasach i pytając dlaczego Bóg wydaje się ich opuścił w obecnej sytuacji. Pomimo niesprawiedliwych cierpień, jakich doświadczają, autor psalmu pozostaje oddany Bogu i ufający Jego miłości i miłosierdziu.
Komentarz
Księga Psalmów to zbiór modlitw i pieśni wyrażających różnorodne ludzkie emocje i doświadczenia w relacji z Bogiem. Psalm 44 nie jest wyjątkiem, gdyż psalmista szczerze rozmawia z Bogiem o swoim głębokim bólu i zakłopotaniu. Jednak to, co czyni ten psalm szczególnym, to niezachwiana wiara w dobroć Boga, pomimo okoliczności. Psalmista nie boi się wyrażać swoich wątpliwości i trudności Bogu, jednocześnie przypominając Jego wierność w przeszłości. Ten psalm stawia przed nami wyzwanie, abyśmy również zanieśli nasz ból i wątpliwości do Boga, jednocześnie trzymając się prawdy o Jego charakterze i obietnicach.