Psalm 65 wyraża głęboką wdzięczność i respekt wobec Boga jako Stwórcy i Utrzymywacza ziemi. Psalmista podziwia cuda natury, takie jak góry i morza, i śpiewa o Bożej opiece nad wszystkimi istotami. Psalm kończy się deklaracją o obfitujących błogosławieństwach Boga.
1Przedniejszemu śpiewakowi psalm i pieśń Dawidowa.
2Tobie przynależy, o Boże! chwała na Syonie, a tobie ślub ma być oddany.
3Ty wysłuchiwasz modlitwy; przetoż do ciebie przychodzi wszelkie ciało.
4Wielkie nieprawości, które wzięły górę nad nami, i przestępstwa nasze ty oczyszczasz.
5Błogosławiony, kogo ty obierasz a przyjmujesz, aby mieszkał w sieniach twoich; będziemy nasyceni dobrami domu twego, w świątnicy kościoła twego.
6Przedziwne rzeczy podług sprawiedliwości mówisz do nas, Boże zbawienia naszego, nadziejo wszystkich krajów ziemi, i morza dalekiego!
7Który utwierdzasz góry mocą swoją, siłą przepasany będąc;
Psalmowie 65:8 - Który uśmierzasz szum morski, szum nawałności jego, i wzruszenie narodów,
8Który uśmierzasz szum morski, szum nawałności jego, i wzruszenie narodów,
9Tak, że się bać muszą cudów twoich, którzy mieszkają na krajach ziemi; których nastawaniem poranku i wieczora do wesela pobudzasz.
10Nawiedzasz ziemię, i odwilżasz ją; obficie ją ubogacasz strumieniem Bożym, napełnionym wodami, i gotujesz zboże ich, gdy ją tak przyprawiasz.
11Zagony jej napawasz, bruzdy jej zniżasz, dżdżami ją odmiękczasz, a urodzajom jej błogosławisz.
12Koronujesz rok dobrocią twą, a ścieżki twoje skrapiasz tłustością.
13Skrapiasz pastwiska na pustyniach; tak, że i pagórki radością przepasane bywają. Przyodziewają się pola stadami owiec, a doliny okrywają się zbożem; tak, że wykrzykają i śpiewają.
