Psalm 84 wyraża głębokie pragnienie obecności Boga i radości płynące z przebywania w Jego domu. Psalmista chwali dobroć Boga i tęskni za możliwością mieszkania w sanktuarium Boga, nawet do tego stopnia, że zazdrości ptakom gniazdującym tam. Rozdział kończy się prośbą o łaskę Bożą i przypomnieniem o błogosławieństwach płynących z ufania Mu.
1Przedniejszemu śpiewakowi na Gittyt, synom Korego psalm.
2O jako są miłe przybytki twoje, Panie zastępów!
Psalmowie 84:3 - Żąda i bardzo tęskni dusza moja do sieni Pańskich; serce moje i ciało moje pochutniwa sobie do Boga żywego.
3Żąda i bardzo tęskni dusza moja do sieni Pańskich; serce moje i ciało moje pochutniwa sobie do Boga żywego.
4Oto i wróbel znalazł sobie domek, i jaskółka gniazdo swoje, gdzie pokłada ptaszęta swe, u ołtarzów twoich, Panie zastępów, królu mój i Boże mój!
5Błogosławieni, którzy mieszkają w domu twoim; będą cię na wieki chwalić. Sela.
6Błogosławiony człowiek, który ma siłę swoję w tobie, i w których sercu są drogi twoje.
7Którzy idąc przez dolinę morwów, za źródło go sobie pokładają, i deszcz pożegnania przychodzi na nich.
8I idą huf za hufem, a ukazują się przed Bogiem na Syonie.
9O Panie, Boże zastępów! wysłuchaj modlitwę moję; przyjmij w uszy twe, o Boże Jakóbowy. Sela.
10O Boże, tarczo nasza! obacz, a wejrzyj na oblicze pomazańca twego.
11Albowiem lepszy jest dzień w sieniach twoich, niż gdzie indziej tysiąc; obrałem sobie raczej w progu siedzieć w domu Boga swego, niżeli mieszkać w przybytkach niezbożników.
12Albowiem Pan Bóg jest słońcem i tarczą: tuć łaski i chwały Pan udziela, i nie odmawia, co jest dobrego, tym, którzy chodzą w niewinności. Panie zastępów! błogosławiony człowiek, który ma nadzieję w tobie.
