Rzymianie 14:7
“Albowiem nikt z nas sobie nie żyje, i nikt sobie nie umiera.”
Kontekst: Rzymianie 14
5Bo jeden różność czyni między dniem a dniem, a drugi każdy dzień za równo sądzi; każdy niech będzie dobrze upewniony w zmyśle swoim.
6Kto przestrzega dnia, Panu przestrzega; a kto nie przestrzega dnia, Panu nie przestrzega; kto je, Panu je, bo dziękuje Bogu; a kto nie je, Panu nie je, a dziękuje Bogu.
7Albowiem nikt z nas sobie nie żyje, i nikt sobie nie umiera.
8Bo choć żyjemy, Panu żyjemy; choć umieramy, Panu umieramy; przetoż choć i żyjemy, choć i umieramy, Pańscy jesteśmy.
9Gdyż na to Chrystus i umarł i powstał i ożył, aby i nad umarłymi i nad żywymi panował.
O Rzymianie 14: Prawo Miłości
Paweł naucza o ważności nieoceniania innych oraz o ważności życia w pokoju między sobą.
Komentarz
List do Rzymian 14 to rozdział, który mówi o ważności jedności wewnątrz kościoła. Paweł zaczyna przypominając kościołowi, że każda osoba ponosi odpowiedzialność za swoje czyny i nie powinna oceniać innych. Następnie wyjaśnia, że każda osoba powinna być przekonana w swoim umyśle i nie powinna ulegać opinii innych. Zachęca także do akceptowania siebie nawzajem i nie sądzenia tych, którzy mają inne przekonania.
Paweł kontynuuje, mówiąc, że każda osoba powinna uważać, aby nie doprowadzać innej osoby do potknięcia w jej wierze. Zachęca kościół, aby pamiętał, jak ich czyny mogą wpływać na innych i aby uwzględniał ich przekonania. Przypomina także, że Bóg jest ostatecznym sędzią i że będzie sądzić każdego według jego własnych czynów.