List do Tytusa 2:3
“Także i stare niewiasty niech chodzą w ubiorze przystojnym, jako przystoi świętym; niech nie będą potwarliwe, nie kochające się w wielu wina, poczciwych rzeczy nauczające;”
Kontekst: List do Tytusa 2
1A ty mów co należy na zdrową naukę.
2Starcy, aby byli trzeźwi, poważni, roztropni, zdrowi w wierze, w miłości, w cierpliwości.
3Także i stare niewiasty niech chodzą w ubiorze przystojnym, jako przystoi świętym; niech nie będą potwarliwe, nie kochające się w wielu wina, poczciwych rzeczy nauczające;
4Aby młodych pań rozumu uczyły, jakoby mężów swoich i dziatki miłować miały,
5A były roztropne, czyste, domu pilne, dobrotliwe, mężom swym poddane, aby słowo Boże nie było bluźnione.
O List do Tytusa 2: Instrukcje dotyczące prowadzenia życia boskiego
Paul zachęca Tita, aby nauczał Kretuńczyków, jak prowadzić pobożne życie, włączając w to samoobronę, oddanie Bogu i dobre uczynki. Udziela także wskazówek dla różnych grup społecznych, w tym starszych mężczyzn i kobiet, młodszych kobiet oraz niewolników.
Komentarz
W Księdze Tytusa 2 Paweł kontynuuje instruowanie Tytusa w sprawie prowadzenia Kościoła na Krecie. Zaczyna od pouczenia Tytusa, że ma nauczać starszych mężczyzn, aby byli wstrzemięźliwi, godni, panujący nad sobą, i mocni w wierze, miłości i wytrwałości. Następnie poucza starsze kobiety, aby były poważne w zachowaniu, nie oszczercały ani nie były niewolnicami nadmiernego wina, ale nauczały tego, co dobre. Kolejno poucza młodsze kobiety, aby miłowały swoich mężów i dzieci, były panujące nad sobą i czyste, oraz zajmowały się domem. Poucza także młodszych mężczyzn, aby byli panujący nad sobą. Na koniec poucza wszystkich wierzących, aby byli silni w wierze, miłości i wytrwałości.
Pouczenia Pawła w Księdze Tytusa 2 przypominają wszystkim wierzącym o znaczeniu życia w świętości i panowaniu nad sobą. Podkreśla znaczenie życia w wierze, miłości i wytrwałości, oraz bycia przykładem dla innych. Akcentuje również znaczenie życia w czystości i zajmowania się domem. Pouczenia Pawła przypominają wszystkim wierzącym, że powinni dążyć do życia, które jest miłe Bogu i jest przykładem dla innych.