สุภาษิต 12:21
“ไม่มีความชั่วตกอยู่กับคนชอบธรรม แต่คนชั่วร้ายจะเต็มด้วยความร้าย”
บริบท: สุภาษิต 12
19ริมฝีปากที่พูดจริงจะทนอยู่ได้เป็นนิตย์ แต่ลิ้นที่พูดมุสาอยู่ได้เพียงประเดี๋ยวเดียว
20ความหลอกลวงอยู่ในใจของบรรดาผู้คิดแผนการชั่วร้าย แต่บรรดาผู้กะแผนงานแห่งสันติภาพมีความชื่นบาน
21ไม่มีความชั่วตกอยู่กับคนชอบธรรม แต่คนชั่วร้ายจะเต็มด้วยความร้าย
22ริมฝีปากที่พูดมุสาเป็นที่น่าสะอิดสะเอียนต่อพระเยโฮวาห์ แต่คนทั้งหลายที่ประพฤติอย่างจริงใจเป็นความปีติยินดีของพระองค์
23คนที่หยั่งรู้ย่อมเก็บความรู้ไว้ แต่ใจคนโง่ป่าวร้องความโง่เขลา
เกี่ยวกับ สุภาษิต 12: ปัญญาและความดีในชีวิตประจำวัน
ปรากฏการณ์ 12 โดดเด่นถึงผลกระทบของคำปรึกษาที่มีสติและการรู้ใช้ความระมัดระวังเทียบกับอันตรายของการกระทำโดยไม่แสดงความระมัดระวังและคำปรึกษาโง่ๆ
คำอธิบาย
หนังสือสุภาษิตเป็นคู่มือที่เป็นประโยชน์สำหรับการใช้ชีวิตอย่างมีสติปัญญาที่มาจากพระเจ้า ในบทที่ 12 เน้นไปที่ค่านิยมทางจริยธรรมที่สำคัญสำหรับทุกด้านของชีวิต การต่างกันระหว่างผู้มีปัญญาและคนโง่ถูกเน้นโดยผ่านตัวอย่างต่างๆ เช่น ความแตกต่างระหว่างภรรยาที่ดีและภรรยาที่อับอาย หรือระหว่างคนรอบครัวและคนโง่ริษยา การสำคัญของความซื่อสัตย์และความยุติธรรมในธุรกิจ ความสัมพันธ์ และการพูดคือเรื่องหลักที่ย้ำยิ้ม รวมทั้งความโง่ของความหยิ่งและความสงบ โดยรวมแล้ว สุภาษิต 12 แสดงให้เราเห็นถึงการเรียนรู้ความมีสติปัญญาและความยุติธรรม และเชื่อใจในพระเยโฮวาห์สำหรับการแนะนำและคุ้มครอง