สุภาษิต 14:7
“จงไปให้พ้นหน้าคนโง่ เมื่อเจ้าไม่พบริมฝีปากแห่งความรู้ในตัวเขา”
บริบท: สุภาษิต 14
5พยานที่สัตย์ซื่อจะไม่มุสา แต่พยานเท็จจะกล่าวคำมุสา
6คนมักเยาะเย้ยแสวงปัญญาเสียเปล่า แต่ความรู้นั้นก็ง่ายแก่คนที่มีความเข้าใจ
7จงไปให้พ้นหน้าคนโง่ เมื่อเจ้าไม่พบริมฝีปากแห่งความรู้ในตัวเขา
8ปัญญาของคนหยั่งรู้คือการเข้าใจทางของเขา แต่ความโง่ของคนโง่เป็นที่หลอกลวง
9คนโง่เขลาเยาะเย้ยเรื่องความผิดบาป แต่ในท่ามกลางคนชอบธรรมก็มีความโปรดปราน
เกี่ยวกับ สุภาษิต 14: ปัญญาและโง่
การศึกษาพระสุธาสินีห์ 14 สำรวจผลลัพธ์ของการเลือกเส้นทางของปัญญาเมื่อเปรียบเทียบกับเส้นทางของความโง่อย่างยิ่ง โดยเน้นการกระทำของคนอย่างที่สำคัญในการตัดสินใจของตนเอง.
คำอธิบาย
ตำราสุภาษิต 14 เชิญเราให้มองครั้งหนึ่งถึงการเลือกที่ของเราและผลกระทบต่อชีวิตของเรา มันเตือนให้เรารำสึกว่าปัญญาไม่ใช่เรื่องของความฉลาดเท่านั้น แต่เป็นเรื่องของลักษณะบุรุษและการเข้าใจสิ่งที่ดี มันเตือนเราไม่ให้ตกลงในสิ่งดึกดำบรรลือ เราไม่ควรยื่นให้สำเร็จให้ตายร้ายขณะเดียว และให้คำแนะนำให้เรารักษาความซื่อสัตย์และมุ่งสู่ความเป็นเลิศ ตอนนี้ยังสนับสนุนเราให้ค้นหาเพื่อนที่ดี และปล่อยตัวจากอินทรีย์ที่ไม่ดี ในที่สุด มันท้าทายให้เราปรองดุสายปัญญาและปฏิเสธทางของความโง่ ในการดำเนินชีวิตที่เติบโต มีความหมาย และที่เป็นที่พอใจต่อพระเจ้า