สุภาษิต 26:24
“บุคคลที่เกลียดผู้อื่นก็สอพลอด้วยริมฝีปากของตน และเก็บความหลอกลวงไว้ในใจ”
บริบท: สุภาษิต 26
22ถ้อยคำของผู้กระซิบนินทาก็เหมือนบาดแผล มันลงไปยังส่วนข้างในของร่างกาย
23ริมฝีปากที่ร้อนรนกับใจที่ชั่วร้ายก็เหมือนขี้เงินอยู่บนภาชนะดิน
24บุคคลที่เกลียดผู้อื่นก็สอพลอด้วยริมฝีปากของตน และเก็บความหลอกลวงไว้ในใจ
25เมื่อเขาพูดจาไพเราะน่าฟังอย่าเชื่อเขา เพราะมีสิ่งน่าเกลียดน่าชังเจ็ดอย่างอยู่ในใจของเขา
26ถึงแม้เขาจะปิดความเกลียดชังของเขาไว้ด้วยความหลอกลวง ความชั่วร้ายของเขาจะเผยออกต่อหน้าที่ประชุมทั้งหมด
เกี่ยวกับ สุภาษิต 26: ความโง่ของคนโง่และความฉลาดของผู้มีปัญญา
โภทนาที 26 เป็นความสะสมของคำสอนภูมิปัญญาที่กระจัดกระจายเกี่ยวกับหัวข้อความโง่และปัญญา บทนี้เน้นที่ความเสียหายจากคนโง่และประโยชน์จากการใช้ชีวิตอย่างมีปัญญา บทกล่าวถึงคำแนะนำในการจัดการกับคนโง่และหลีกเลี่ยงความโง่นั้น
คำอธิบาย
บทนี้เริ่มต้นด้วยคำเตือนต่อความโง่ของคนที่ไม่สมควรได้รับเกียรติ, ตามด้วยการเปรียบเทียบคนเกียจคร้านกับประตูที่หมุนบนข้อบังกะโล. ทั้งนี้ยังพูดถึงปัญหาที่เกิดขึ้นเมื่อคนโง่ไว้ใจให้รับผิดชอบ และเตือนห้ามการลบหลู่และการโกหกที่สามารถนำส่งสงครามที่ไม่จำเป็นและทำลายความสัมพันธ์ อีกทั้ง, บทนี้กล่าวให้การทำสะท้อนตนเอง, เตือนให้เรารำสำคัญของการตีความที่สร้างสรรค์และความคิดเห็นลบที่ไม่เป็นประโยชน์ โดยรวม, สุภาษิต 26 สอนให้เราเป็นฉลาดและมีสติในการปฏิสัมพันธ์ประจำวัน เพื่อหลีกเลี่ยงวิถีทางของความโง่