1İsrailin bütün oymakları Hevronda bulunan Davuta gelip şöyle dediler: "Biz senin etin, kemiğiniz.
2Geçmişte Saul kralımızken, savaşta İsraile komuta eden sendin. RAB sana, 'Halkım İsraili sen güdecek, onlara sen önder olacaksın' diye söz verdi."
3İsrailin bütün ileri gelenleri Hevrona, Kral Davutun yanına gelince, kral RABbin önünde orada onlarla bir antlaşma yaptı. Onlar da Davutu İsrail Kralı olarak meshettiler.
4Davut otuz yaşında kral oldu ve kırk yıl krallık yaptı.
5Hevronda yedi yıl altı ay Yahudaya, Yeruşalimde otuz üç yıl bütün İsraile ve Yahudaya krallık yaptı.
6Kral Davutla adamları Yeruşalimde yaşayan Yevuslulara saldırmak için yola çıktılar. Yevuslular Davuta, "Sen buraya giremezsin, körlerle topallar bile seni geri püskürtebilir" dediler. "Davut buraya giremez" diye düşünüyorlardı.
7Ne var ki, Davut Siyon Kalesini ele geçirdi. Daha sonra bu kaleye "Davut Kenti" adı verildi.
8Davut o gün adamlarına şöyle demişti: "Yevusluları kim yenilgiye uğratırsa Davutun nefret ettiği şu 'Topallarla körlere' su kanalından ulaşmalı!" "Körlerle topallar saraya giremeyecek" denmesinin nedeni işte budur.
9Bundan sonra Davut "Davut Kenti" adını verdiği kalede oturmaya başladı. Çevredeki bölgeyi, Millodan içeriye doğru uzanan bölümü inşa etti.
10Davut giderek güçleniyordu. Çünkü Her Şeye Egemen Tanrı RAB onunlaydı.
11Sur Kralı Hiram Davuta ulaklar, sedir kütükleri, marangozlar ve taşçılar gönderdi. Bu adamlar Davut için bir saray yaptılar.
12Böylece Davut RABbin kendisini İsrail Kralı atadığını ve halkı İsrailin hatırı için krallığını yücelttiğini anladı.
13Davut Hevrondan ayrıldıktan sonra Yeruşalimde kendine daha birçok cariye ve karı aldı. Davutun erkek ve kız çocukları oldu.
14Davutun Yeruşalimde doğan çocuklarının adları şunlardı: Şammua, Şovav, Natan, Süleyman,
15Yivhar, Elişua, Nefek, Yafia,
16Elişama, Elyada ve Elifelet.
17Filistliler Davutun İsrail Kralı olarak meshedildiğini duyunca, bütün Filist ordusu onu aramak için yola çıktı. Bunu duyan Davut kaleye sığındı.
18Filistliler gelip Refaim Vadisine yayılmışlardı.
19Davut RABbe danıştı: "Filistlilere saldırayım mı? Onları elime teslim edecek misin?" RAB Davuta, "Saldır" dedi, "Onları kesinlikle eline teslim edeceğim."
20Bunun üzerine Davut Baal-Perasime gidip orada Filistlileri bozguna uğrattı. Sonra, "Her şeyi yarıp geçen sular gibi, RAB düşmanlarımı önümden yarıp geçti" dedi. Bundan ötürü oraya Baal-Perasim adı verildi.
21Davutla adamları, Filistlilerin orada bıraktığı putları alıp götürdüler.
22Filistliler bir kez daha gelip Refaim Vadisine yayıldılar.
23Davut RABbe danıştı. RAB şöyle karşılık verdi: "Buradan saldırma! Onları arkadan çevirip pelesenk ağaçlarının önünden saldır.
24Pelesenk ağaçlarının tepesinden yürüyüş sesi duyar duymaz, acele et. Çünkü ben Filist ordusunu bozguna uğratmak için önünsıra gitmişim demektir."
25Davut RAB'bin kendisine buyurduğu gibi yaptı ve Filistliler'i Geva'dan Gezer'e kadar bozguna uğrattı.
