Mezmur 104, Tanrı Yaratıcı için bir övgü ilahisidir. Mezmur yazarı, Tanrı'nın yarattığı görkem, güç ve bolluğu canlı bir portreyle betimler; göklerin genişliğinden en küçük deniz yaratıklarına kadar her şeyi kutlar.
1RABbe övgüler sun, ey gönlüm!Ya RAB Tanrım, ne ulusun!Görkem ve yücelik kuşanmışsın,
2Bir kaftana bürünür gibi ışığa bürünmüşsün.Gökleri bir çadır gibi geren,
3Evini yukarıdaki sular üzerine kuran,Bulutları kendine savaş arabası yapan,Rüzgarın kanatları üzerinde gezen,
4Rüzgarları kendine haberci,Yıldırımları hizmetkâr eden sensin. eden sensin" ya da "Meleklerini rüzgarlar, hizmetkârlarını ateş alevleri yapan sensin".
5Yeryüzünü temeller üzerine kurdun,Asla sarsılmasın diye.
6Engini ona bir giysi gibi giydirdin,Sular dağların üzerinde durdu.
7Sen kükreyince sular kaçtı,Göğü gürletince hemen çekildi.
8Dağları aşıp derelere aktı,Onlar için belirlediğin yerlere doğru.
9Bir sınır koydun önlerine,Geçmesinler, gelip yeryüzünü bir daha kaplamasınlar diye.
10Vadilerde fışkırttığın pınarlar,Dağların arasından akar.
Mezmurlar 104:11 - Bütün kır hayvanlarını suvarır,Yaban eşeklerinin susuzluğunu giderirler.
