1Kararlıyım, ey Tanrı,Bütün varlığımla sana ezgiler, ilahiler söyleyeceğim!
2Uyan, ey lir, ey çenk,Seheri ben uyandırayım!
3Halkların arasında sana şükürler sunayım, ya RAB,Ulusların arasında seni ilahilerle öveyim.
4Çünkü sevgin göklere erişir,Sadakatin gökyüzüne ulaşır.
5Yüceliğini göster göklerin üstünde, ey Tanrı,Görkemin bütün yeryüzünü kaplasın!
6Kurtar bizi sağ elinle, yardım et,Sevdiklerin özgürlüğe kavuşsun diye!
7Tanrı şöyle konuştu kutsal yerinde:"Şekemi sevinçle bölüştürecek,Sukkot Vadisini ölçeceğim.
8Gilat benimdir, Manaşşe de benim,Efrayim miğferim,Yahuda asam.
9Moav yıkanma leğenim,Edomun üzerine çarığımı fırlatacağım,Filiste zaferle haykıracağım." fırlatılması, bir yerin sahiplenilmesi anlamına geliyordu.
10Kim beni surlu kente götürecek?Kim bana Edoma kadar yol gösterecek?
11Ey Tanrı, sen bizi reddetmedin mi?Ordularımıza öncülük etmiyor musun artık?
12Yardım et bize düşmana karşı,Çünkü boştur insan yardımı.
13Tanrı'yla zafer kazanırız,O çiğner düşmanlarımızı.
