Mezmurlar 126, İsrailoğullarının sürgünden Kudüs'e dönüşünü anan bir çıkış marşıdır. Şiir yazarı, halkın yıllarca süren keder ve sıkıntıdan sonra hissettiği sevinç ve rahatlama üzerine düşünür. Halkın kederli gözyaşları Tanrı'nın onları restore etmesiyle sevinç gözyaşlarına dönüşmüştür. Şiir yazarı, Tanrı'yı sadakati için över ve tüm ulusları Tanrı'nın halkı için yaptığı büyük işleri tanımaya ve hayranlıkla karşılamaya çağırır.
1RAB sürgünleri Siyona geri getirince,Rüya gibi geldi bize. Siyonu eski gönencine kavuşturunca".
2Ağzımız gülüşlerle,Dilimiz sevinç çığlıklarıyla doldu."RAB onlar için büyük işler yaptı"Diye konuşuldu uluslar arasında.
3RAB bizim için büyük işler yaptı,Sevinç doldu içimiz.
4Ya RAB, eski gönencimize kavuştur bizi,Negevde suya kavuşan vadiler gibi.
5Gözyaşları içinde ekenler,Sevinç çığlıklarıyla biçecek;
