Mezmur 137, Babillere esir düşmüş İsraillilerin içinde bulundukları üzüntülü duyguları ifade eder. Mezmur yazarı, vatanlarını terk etmek zorunda kalmalarını ve tapınakta ibadet edememenin acısını dile getirir. Mezmur, Tanrı'dan acılarını intikamla karşılıksız bırakmasını içeren tutkulu bir yakarışla sona erer.
Mezmurlar 137:1 - Babil ırmakları kıyısında oturupSiyonu andıkça ağladık;
1Babil ırmakları kıyısında oturupSiyonu andıkça ağladık;
