Mezmur 140, Kral Davut'un dua ettiği bir duadır ve Tanrı'dan onu kötülerin tuzaklarından korumasını ister. Davut'un düşmanları zalim, kötü ve hilekar olarak tanımlanmıştır. Sadece Tanrı'nın onu saldırılarından kurtarabileceğini fark eder ve Rab'bin gücüne ve adaletine sığınır. Mezmur, Tanrı'nın kötülük karşısındaki nihai zaferine olan imanın bir beyanıyla sona erer.
1Ya RAB, kurtar beni kötü insandan,Koru beni zorbadan.
2Onlar yüreklerinde kötülük tasarlar,Savaşı sürekli körükler,
3Yılan gibi dillerini bilerler,Engerek zehiri var dudaklarının altında.
